Opvoedervaringen uit de praktijk
Is een zesje goed genoeg?
Mijn zoon heeft toetsweek. Ik ben bloednerveus. Ik ja, niet hij. Ik ben nog van de generatie die denkt dat je hard moet werken voor een proefwerk. Hij is een modern calculerend middelbaar scholiertje dat zich minimaal inspant om een minimaal cijfer te halen. Nerds halen tienen. Coole gasten halen zessen. Of liever: een 5,5. Want dat is afgerond ook een 6. Wie is hier nou slim?
Al tijden vergaap – lees: erger – ik me aan het gebrek aan huiswerklust bij mijn kinderen. Denk ik dat ze – na een uur rommelen op hun kamer, met msn, hyves en muziek aan – nog aan hun proefwerk moeten beginnen, blijken ze al klaar te zijn! En verdomd, vaak halen ze dan nog een voldoende ook. En als ze een onvoldoende krijgen, compenseren ze dat door de volgende keer een half uurtje langer te werken volgens de formule: 4,5 + 6,5 = 11: 2= 5,5 = 6 = 40 minuten leren. Wie zegt dat scholieren tegenwoordig niet meer kunnen rekenen?
Ik weet dat mijn kinderen geen uitzonderingen zijn. Uit onderzoek onder duizenden derdeklassers blijkt dat zij gemiddeld één uur per dag aan huiswerk besteden. Eén uur! Da’s ongeveer twintig minuten per vak! Nou weet ik wel dat ze tegenwoordig ook op school huiswerk kunnen doen, maar als ik die werkboeken inkijk zie ik vooral veel ‘hee sgatje’s, ‘straks naar de Vomar?’s en oningevulde invuloefeningen.
Vroeger was niet alles beter, maar wij werkten wel harder. Wat jullie? Waren wij nou zo dom of zijn onze kinderen nou zou slim? Daagt het onderwijs ze wel voldoende uit om het beste uit zichzelf te halen? Of wordt het ze te makkelijk gemaakt als ze voor een copy and paste-werkstuk vol spelfouten al een zes krijgen? Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen, meningen en tips!
Anne Elzinga
J/M-redacteur Anne Elzinga is getrouwd met Ronald en moeder van een dochter (19) en twee zonen van 15 en 12 jaar.
| Print artikel | Dit bericht is gepost door jmouders op 16 June 2009 om 11:39 uur en is gearchiveerd onder Puberachtig - Anne Elzinga. Volg reacties op dit bericht via RSS 2.0. Je kunt een reactie achterlaten of trackback van je eigen site. |
ongeveer 1 jaar geleden
Hee Anne,
wat een geestige blog weer. Tot mijn grote spijt zag ik dat je stopt met de column! jammer, heel jammer. Jouw column was voor mij het hoogtepuntje van de J/M. Heel herkenbaar voor ouders met pubers en ook voor de rest erg leuk.
Ben benieuwd naar die nieuwe columniste, hoop dat ze net zo geestig is als jij! Ze gaat toch wel over pubers schrijven?
groeten, Barbara
ongeveer 1 jaar geleden
Beste Anne,
Vroeger had ik ook alleen maar zesjes; niet omdat ik dat cool vond, maar ik vond het zo ontzettend stomvervelend om huisawerk te maken. En dan in het niets te staren achter dat bureau. Dus alle begrip voor jouw zoon. Nee, later daarentegen, toen ik 40 was,spijtoptant en ging studeren. Ik dacht in dezelfde trant door te gaan en beloofde mijn kinderen (basisschoolkinderen) als compensatie voor hun afwezige
;-( moeder MecDonald bij iedere acht voor een tentamen. Als ik niet tweederde van de achten had verzwegen, hadden we iedere drie weken kunnen gaan snacken. Wanhoop dus niet!
OVerigens, heel jammer dat wij lezers je column in J/M nu moeten missen, maar gelukkig dit alternatief!
Saskia van Pelt
ongeveer 1 jaar geleden
Ik kan het wel begrijpen; ik was vroeger net zo! Ook altijd calculerend en extra lerend als er eens een onvoldoende viel.
En in deze tijd, met alle computers.. ik weet zeker dat ik me er net zo makkelijk af zou maken.
Achteraf gezien had ik beter gekund, maar achteraf kijken is altijd een stuk makkelijker. Mijn kinderen zitten nu nog op de basisschool maar volgend jaar gaan ook zij de grote stap maken; ik ben benieuwd (of vrees met grote vreze) wie er op mij lijkt.
ongeveer 1 jaar geleden
Hoi,
Nou ik ben het helemaal met je eens. Ik irriteer me ook mateloos aan die fout of niet ingevulde schriften (en dan ook nog vaak vol spelfouten). Wij gingen meteen bij thuiskomst aan de slag, soms met de radio aan (daar werd door je ouders al naar gekeken van “kun je zo wel leren”).
Nu is dat met MSN en Hyves en dan inderdaad nog 1, 2, 3 klaar. Ik was misschien iets te serieus maar nu val je op als je al “gewoon” je best doet en meer niet……
ongeveer 1 jaar geleden
Tja, of het onderwijs wel genoeg uitdaagd? Mijn zoon zit in 2 Havo/VWO. Is altijd erg pienter geweest en zou gemakkelijk VWO moeten kunnen. Hij moet nu kiezen wat hij volgend jaar gaat doen. Voor VWO heb je een 7 gemiddeld nodig. Hij stond op z’n laatste rapport gemidd. een 6,9. Dat wordt nu dus niet afgerond. In t begin baalde hij ervan, maar zijn mentor zei letterlijk: Och jongen, ga toch voor makkelijk. Doe eerst de Havo, kun je daarna altijd nog VWO doen, en dan heb je het al die tijd relaxed. Daar heeft ie eens over nagedacht en hij vindt het wel best nu. Met amper een halfuurtje per dag huiswerk haalt ie zessen en zevens en dat vindt ie best. Ik vind het eigenlijk wel jammer, maar als ik eerlijk ben, was ik zelf vroeger precies hetzelfde. En ach, met mij is het ook allemaal goedgekomen.
ongeveer 1 jaar geleden
Hoi hoi,
Hoe verschrikkelijk herkenbaar!
Mijn dochter (late leerling) zit in groep 7 en begint ernstig te puberen onderhand…
Dit betekent dus opeens dat huiswerk maken en goede cijfers halen “not done” is.
Persoonlijk vind ik het jammer dat het een houding is die algemeen geaccepteerd is en waar het precies aan ligt is mij ook niet geheel duidelijk.
Het lijkt een trend te zijn om zo nonchalant mogelijk om te gaan met je talenten.
Als ouders kun je niet veel meer dan benadrukken dat het belangrijk is voor je toekomst om toch maximaal te presteren, en als iets niet kan of moeilijk is, dan is dat ook goed.
Wat wij als norm aanhouden is nu de inzet en niet het resultaat, maar dat is wel moeilijk.
Ik hou mijn hart vast voor de middelbare school, maar misschien valt het kwartje nog………
janneke
ongeveer 1 jaar geleden
hallo Anne,
hier een totaal ander probleem. Niet weten wanneer je genoeg geleerd hebt en daardoor maar achter die boeken blijven zitten. Op 1 dag zoveel huiswerk krijgen voor de volgende dag (!) dat je van 7 tot half 11 zit te leren terwijl je broertje net gehoord heeft dat ie geslaagd is en het huis vol visite zit. Bovendien is dat nog maar de brugklas, dus wat gaat er allemaal nog komen??
Als klap op de vuurpijl had ze de volgende dag een presentatie geheel voorbereid, maar die werd naar volgende week geschoven in verband met tijdgebrek.
Ik vind zelf: liever een kind dat lekker in zijn vel zit met zessen dan eentje met hoge(re) punten die niet goed weet hoe hij/zij het nu weer aan zal pakken.
Marielle
ongeveer 1 jaar geleden
Heel herkenbaar! Onze zoon van 16 is mijn tegenpool. Ook alles berekenend en vooral niet meer doen dan noodzakelijk. Hij stond er slecht voor vóór zjn examen in mei (drie vijven en één 4) en slaagde alsnog met een mooie cijferclijst. De vlag kon (onverwacht) toch uit deze week. Niet hij maar ik had pijn in mijn buik tijdens zijn examens en hij lacht erom. Zij vader daarentegem herkent het gedrag en de werkhouding van zoonlief helemaal. En dat vind ik nog het meest lastige. Dat je dan niet op één lijn zit.
groeten Heleen
ongeveer 1 jaar geleden
Man en zoon zijn hier van hetzelfde laken een pak. Middelbare school is gewoon ‘niet hun ding’ om het zo maar te zeggen. Man destijds met zittenblijven via vwo naar havo en met hakken over de sloot geslaagd; het boeide hem gewoon niet. Vervolgens als volwassene cum laude voor 2 studierichtingen aan universiteit z’n bul gehaald. Want toen zat hij middenin het vak wat hem interesseerde. Heb je het artikel in NRC dit weekend ‘bad boy’ gelezen, over de grote schooluitval van jongens? Zeer verhelderend en herkenbaar. Dochter van 14 leert een slag in de rondte en gaat voor de hoge cijfers. Zoon van 15 gooit er met de pet naar en met wat hulp&steun van huiswerkbegeleiding, en druk van onze kant hopen en bidden we dat hij door het vwo rolt, maar zullen niet verbaasd zijn als het ivm Tweede Fase toch havo wordt. Stomme onderwijsvernieuwingen in NL, allemaal in het voordeel van de meiden!
ongeveer 1 jaar geleden
Behalve dat ik moeder ben van drie kinderen (11 jaar, 8 en 4 jaar), ben ik ook docent op een ROC.
Ik heb zelf vroeger eerst de HAVO gedaan en daarna het VWO. De mentaliteit van “net een zesje halen” herken ik van de HAVO, maar niet van het VWO. Daar waren de meeste leerlingen meer gericht op het halen van een hoog cijfer en waren ze juist helemaal niet tevreden met een zesje. Ik ben zelf vroeger wel heel erg gestimuleerd om het beste uit jezelf te halen en ik denk dat ouders dat ook wel door geven aan hun eigen kinderen. Niet dat ze persé met een hoog cijfer moeten thuis komen, maar wel dat ze erg hun best moeten doen. Ik denk dat ouders dus wel helpen in het stimuleren van hun kinderen.
Bij de meeste leerlingen herken ik wel deze “luie” metaliteit, maar ook bij hen merk ik dat ik ze kan stimuleren “het beter te doen”.
Een beetje controle en hulp kan ze denk ik net iets verder brengen.
ongeveer 1 jaar geleden
Beste Anne,
Jouw column is mij uit het hart gegrepen. Ik heb net de toetsweek met mijn beide kinderen achter de rug (14 en 16 beiden VWO) en maak me ook 3x zo druk als zijzelf.
Ik wilde vroeger nog wel scoren met een hoog cijfer maar daar hebben zij echt geen last van. Inderdaad het zesje is goed genoeg. Opletten in de klas is ook voor losers en werken doe je bij voorkeur met msn en muziek lekker aan.
Ze zijn allebei over maar ik heb er een paar grijze haren aan overgehouden……
Maria
ongeveer 1 jaar geleden
Ik kan me helemaal vinden in je verhaal. Het verbaast mij inderdaad ook dat hij wegkomt met het weinige dat hij doet. Gelukkig heeft hij dit jaar wel gezorgd dat hij wat extra punten, zodat VWO4 nu al zeker is. Het is toch knap dat dat kan ja. Ik deed minimaal evenveel voor de MAVO, maar haalde wel beter cijfers. Who cares?
Eigenlijk best fijn dat zij relaxter zijn. Waarom maken wij er ons probleem eigenlijk van? Dat vraag ik me vaak af, maar ik kan het moeilijk laten. Deze generatie komt er wel, maar dus niet door ploeteren. Laten we blij zijn zou ik zeggen. Het is toch ook de generatiekloof denk ik. Onze ouders vonden ons toch ook zo makkelijk. Zij hadden helemaal hard gewerkt, vnl fysiek dan.
Volgens mij moeten wij ons meer op onszelf richten en onze kinderen meer vertrouwen geven. Zij redden zich echt wel.
En … onderzoeken wat de reden is van onze irritatie, jaloezie wellicht?
Heel veel sterkte er verder mee en hartelijke groeten!
ongeveer 1 jaar geleden
Ik kan me niet vinden in wat ik lees. Onze dochters,15 en 13 werken namelijk veel harder dan ik ooit heb gedaan. Ze doen allebei vwo en besteden 2-4 uur per dag aan hun huiswerk. Alles word door de leerkrachten gecontroleerd en ze krijgen een onvoldoende als het huiswerk niet is gemaakt.Bovendien moeten ze heel veel verslagen en projecten doen(met een werkstuk en een presentatie). Misschien dat onze dochters wel weten waar ze het voor doen?? De oudste had een 70% mavo/havo advies en doet nu 3 vwo. De tweede doet de nerds-klas en is de beste leerling van haar jaargang. Ze krijgen het niet kado en werken er heel hard voor. Op luiheid of desintresse heb ik hun nog nooit betrapt.
Ook zijn ze allebei niet tevreden met een 6 (5,5). Wij hebben thuis maar een regel en dat is je best doen. Lukt het niet dan gewoon tevreden zijn met jouw max. De dames denken daar alleen anders over, die willen echt het maximum. Dan maar een nerd.
ongeveer 1 jaar geleden
Hallo Anne,
Wat jammer dat je gestopt bent met je column, ik vond ze erg herkenbaar en met veel humor en relativering geschreven, jammer!!!
Maar ook je blog is erg herkenbaar!
Mijn zoon is nu gelukkig geslaagd voor zijn gymnasium, met een 4 voor grieks!!!, veel te veel leren, die griekse teksten.Mijn dochter daarintegen is ook geslaagd voor haar VMBO-T met allemaal mooie cijfers, zij gaat voor het beste, mijn zoon voor wat net nodig is.
Dus verschil jongens/meisjes is er zeker, voor ons geldt dus niet dat VWOers meer gemotiveerd zijn dan VMBO-Ters!! Groeten Ingrid
ongeveer 1 jaar geleden
De column is voor mij ook erg herkenbaar. Echter voor 1 dochter. Mijn oudste dochter in 3 Gym wordt iets gemakkelijker, maar ging altijd voor het hoogst mogelijke punt. De laatste tijd kan ze ook met een 7 tevreden zijn, terwijl dit een jaar geleden zeker niet zo was.
De jongste daarentegen, brugklas HAVO/VWO, die gelooft het allemaal wel. Msn, Hyves, mobieltje; alles aan bij het huiswerk maken. Een tijd terug heb ik in overleg met haar msn en Hyves op haar pc geblokkeerd, haar mobieltje bleef beneden en zij ging weer onafgeleid huiswerk maken. Nu kwam ik er gister per toeval achter dat ze toch zit te msn-nen via E-Buddy (?) en op Hyves zit doordat ze de naam van haar pagina intypt. Tja. Zal ze voor informatica misschien wel een hoog punt hebben….
Ook blijkt ze, omdat haar schriften vol waren (!), een losbladerig systeem van aantekeningen te bezitten, dat dus ook niet geheel compleet meer blijkt te zijn zo vlak voor de proefwerkweek. “Dat ga ik volgend jaar toch anders doen” zegt ze. Nou, gelukkig maar.
Ik heb geen flauw idee hoe ze momenteel staat met haar cijfers. Ze vertelt wel altijd haar cijfers, maar in haar agenda staan er toch erg weinig. We wachten nog maar even af; half juli weten we meer. Maar misschien valt het allemaal wel mee en is het een mooi afgerond rapport van allemaal 6-jes.
ongeveer 1 jaar geleden
Hoi Anne,
ik herken het heel goed, was zelf ook altijd van de zesjes e.d.
bij mij was het ook gebrek aan uitdaging, en als je dan een keer een uurtje werkte, werd je meteen de hemel in geprezen, terwijl ik niet eens echt mijn best had gedaan!
complimenten zijn leuk, maar als je complimenten krijgt terwijl je je best niet doet werkt het alleen demotiverend.
ik heb een stiefzoon van 11, zit in groep 7. moest laatst een boekrecensie inleveren. te laat aan begonnen, had hij een boek gepakt van avi 5, (nog onder het niveau van zijn 8 jarige zusje!) ik en mijn vriend hadden zo iets van: nou ja, dat kan toch niet, jij kan veel beter. (hij gaat straks naar het vwo.) komt ie deze week terug, heefthij een 8,8 gekregen! dan heb ik zoiets van, waarom zou dat kind dan in hemelsnaam een boek van zijn eigen niveau gaan lezen?!
zijn huiswerk gaat steeds beter, mijn vriend (en ik) zijn er wel streng op, maar het gaat toch af en toe fout, dat hij dingen bij zijn moeder laat liggen e.d. (dat krijg je met 2 huizen)
gelukkig vindt hij nog niet dat hoge cijfers niet cool zijn, dus voorlopig gaat het met zijn cijfers nog wel goed.