Reacties op: Is een zesje goed genoeg?

Door: Annemiek

Annemiek — Thu, 02 Jul 2009 18:45:16 +0000

Hoi Anne,

ik herken het heel goed, was zelf ook altijd van de zesjes e.d.
bij mij was het ook gebrek aan uitdaging, en als je dan een keer een uurtje werkte, werd je meteen de hemel in geprezen, terwijl ik niet eens echt mijn best had gedaan!
complimenten zijn leuk, maar als je complimenten krijgt terwijl je je best niet doet werkt het alleen demotiverend.

ik heb een stiefzoon van 11, zit in groep 7. moest laatst een boekrecensie inleveren. te laat aan begonnen, had hij een boek gepakt van avi 5, (nog onder het niveau van zijn 8 jarige zusje!) ik en mijn vriend hadden zo iets van: nou ja, dat kan toch niet, jij kan veel beter. (hij gaat straks naar het vwo.) komt ie deze week terug, heefthij een 8,8 gekregen! dan heb ik zoiets van, waarom zou dat kind dan in hemelsnaam een boek van zijn eigen niveau gaan lezen?!

zijn huiswerk gaat steeds beter, mijn vriend (en ik) zijn er wel streng op, maar het gaat toch af en toe fout, dat hij dingen bij zijn moeder laat liggen e.d. (dat krijg je met 2 huizen)

gelukkig vindt hij nog niet dat hoge cijfers niet cool zijn, dus voorlopig gaat het met zijn cijfers nog wel goed.

Door: Lilian

Lilian — Mon, 22 Jun 2009 12:29:56 +0000

De column is voor mij ook erg herkenbaar. Echter voor 1 dochter. Mijn oudste dochter in 3 Gym wordt iets gemakkelijker, maar ging altijd voor het hoogst mogelijke punt. De laatste tijd kan ze ook met een 7 tevreden zijn, terwijl dit een jaar geleden zeker niet zo was.
De jongste daarentegen, brugklas HAVO/VWO, die gelooft het allemaal wel. Msn, Hyves, mobieltje; alles aan bij het huiswerk maken. Een tijd terug heb ik in overleg met haar msn en Hyves op haar pc geblokkeerd, haar mobieltje bleef beneden en zij ging weer onafgeleid huiswerk maken. Nu kwam ik er gister per toeval achter dat ze toch zit te msn-nen via E-Buddy (?) en op Hyves zit doordat ze de naam van haar pagina intypt. Tja. Zal ze voor informatica misschien wel een hoog punt hebben….
Ook blijkt ze, omdat haar schriften vol waren (!), een losbladerig systeem van aantekeningen te bezitten, dat dus ook niet geheel compleet meer blijkt te zijn zo vlak voor de proefwerkweek. “Dat ga ik volgend jaar toch anders doen” zegt ze. Nou, gelukkig maar.
Ik heb geen flauw idee hoe ze momenteel staat met haar cijfers. Ze vertelt wel altijd haar cijfers, maar in haar agenda staan er toch erg weinig. We wachten nog maar even af; half juli weten we meer. Maar misschien valt het allemaal wel mee en is het een mooi afgerond rapport van allemaal 6-jes.

Door: Ingrid Boekschooten

Ingrid Boekschooten — Mon, 22 Jun 2009 09:28:51 +0000

Hallo Anne,

Wat jammer dat je gestopt bent met je column, ik vond ze erg herkenbaar en met veel humor en relativering geschreven, jammer!!!
Maar ook je blog is erg herkenbaar!
Mijn zoon is nu gelukkig geslaagd voor zijn gymnasium, met een 4 voor grieks!!!, veel te veel leren, die griekse teksten.Mijn dochter daarintegen is ook geslaagd voor haar VMBO-T met allemaal mooie cijfers, zij gaat voor het beste, mijn zoon voor wat net nodig is.
Dus verschil jongens/meisjes is er zeker, voor ons geldt dus niet dat VWOers meer gemotiveerd zijn dan VMBO-Ters!! Groeten Ingrid

Door: Sandra

Sandra — Sat, 20 Jun 2009 10:27:16 +0000

Ik kan me niet vinden in wat ik lees. Onze dochters,15 en 13 werken namelijk veel harder dan ik ooit heb gedaan. Ze doen allebei vwo en besteden 2-4 uur per dag aan hun huiswerk. Alles word door de leerkrachten gecontroleerd en ze krijgen een onvoldoende als het huiswerk niet is gemaakt.Bovendien moeten ze heel veel verslagen en projecten doen(met een werkstuk en een presentatie). Misschien dat onze dochters wel weten waar ze het voor doen?? De oudste had een 70% mavo/havo advies en doet nu 3 vwo. De tweede doet de nerds-klas en is de beste leerling van haar jaargang. Ze krijgen het niet kado en werken er heel hard voor. Op luiheid of desintresse heb ik hun nog nooit betrapt.
Ook zijn ze allebei niet tevreden met een 6 (5,5). Wij hebben thuis maar een regel en dat is je best doen. Lukt het niet dan gewoon tevreden zijn met jouw max. De dames denken daar alleen anders over, die willen echt het maximum. Dan maar een nerd.

Door: Vera

Vera — Sat, 20 Jun 2009 09:42:43 +0000

Ik kan me helemaal vinden in je verhaal. Het verbaast mij inderdaad ook dat hij wegkomt met het weinige dat hij doet. Gelukkig heeft hij dit jaar wel gezorgd dat hij wat extra punten, zodat VWO4 nu al zeker is. Het is toch knap dat dat kan ja. Ik deed minimaal evenveel voor de MAVO, maar haalde wel beter cijfers. Who cares?
Eigenlijk best fijn dat zij relaxter zijn. Waarom maken wij er ons probleem eigenlijk van? Dat vraag ik me vaak af, maar ik kan het moeilijk laten. Deze generatie komt er wel, maar dus niet door ploeteren. Laten we blij zijn zou ik zeggen. Het is toch ook de generatiekloof denk ik. Onze ouders vonden ons toch ook zo makkelijk. Zij hadden helemaal hard gewerkt, vnl fysiek dan.
Volgens mij moeten wij ons meer op onszelf richten en onze kinderen meer vertrouwen geven. Zij redden zich echt wel.
En … onderzoeken wat de reden is van onze irritatie, jaloezie wellicht?
Heel veel sterkte er verder mee en hartelijke groeten!

Door: Maria Jansen

Maria Jansen — Fri, 19 Jun 2009 19:27:14 +0000

Beste Anne,
Jouw column is mij uit het hart gegrepen. Ik heb net de toetsweek met mijn beide kinderen achter de rug (14 en 16 beiden VWO) en maak me ook 3x zo druk als zijzelf.
Ik wilde vroeger nog wel scoren met een hoog cijfer maar daar hebben zij echt geen last van. Inderdaad het zesje is goed genoeg. Opletten in de klas is ook voor losers en werken doe je bij voorkeur met msn en muziek lekker aan.
Ze zijn allebei over maar ik heb er een paar grijze haren aan overgehouden……
Maria

Door: Lies

Lies — Fri, 19 Jun 2009 17:43:34 +0000

Behalve dat ik moeder ben van drie kinderen (11 jaar, 8 en 4 jaar), ben ik ook docent op een ROC.
Ik heb zelf vroeger eerst de HAVO gedaan en daarna het VWO. De mentaliteit van “net een zesje halen” herken ik van de HAVO, maar niet van het VWO. Daar waren de meeste leerlingen meer gericht op het halen van een hoog cijfer en waren ze juist helemaal niet tevreden met een zesje. Ik ben zelf vroeger wel heel erg gestimuleerd om het beste uit jezelf te halen en ik denk dat ouders dat ook wel door geven aan hun eigen kinderen. Niet dat ze persé met een hoog cijfer moeten thuis komen, maar wel dat ze erg hun best moeten doen. Ik denk dat ouders dus wel helpen in het stimuleren van hun kinderen.
Bij de meeste leerlingen herken ik wel deze “luie” metaliteit, maar ook bij hen merk ik dat ik ze kan stimuleren “het beter te doen”.
Een beetje controle en hulp kan ze denk ik net iets verder brengen.

Door: Mare

Mare — Fri, 19 Jun 2009 17:02:23 +0000

Man en zoon zijn hier van hetzelfde laken een pak. Middelbare school is gewoon ‘niet hun ding’ om het zo maar te zeggen. Man destijds met zittenblijven via vwo naar havo en met hakken over de sloot geslaagd; het boeide hem gewoon niet. Vervolgens als volwassene cum laude voor 2 studierichtingen aan universiteit z’n bul gehaald. Want toen zat hij middenin het vak wat hem interesseerde. Heb je het artikel in NRC dit weekend ‘bad boy’ gelezen, over de grote schooluitval van jongens? Zeer verhelderend en herkenbaar. Dochter van 14 leert een slag in de rondte en gaat voor de hoge cijfers. Zoon van 15 gooit er met de pet naar en met wat hulp&steun van huiswerkbegeleiding, en druk van onze kant hopen en bidden we dat hij door het vwo rolt, maar zullen niet verbaasd zijn als het ivm Tweede Fase toch havo wordt. Stomme onderwijsvernieuwingen in NL, allemaal in het voordeel van de meiden!

Door: heleen

heleen — Fri, 19 Jun 2009 13:10:48 +0000

Heel herkenbaar! Onze zoon van 16 is mijn tegenpool. Ook alles berekenend en vooral niet meer doen dan noodzakelijk. Hij stond er slecht voor vóór zjn examen in mei (drie vijven en één 4) en slaagde alsnog met een mooie cijferclijst. De vlag kon (onverwacht) toch uit deze week. Niet hij maar ik had pijn in mijn buik tijdens zijn examens en hij lacht erom. Zij vader daarentegem herkent het gedrag en de werkhouding van zoonlief helemaal. En dat vind ik nog het meest lastige. Dat je dan niet op één lijn zit.
groeten Heleen

Door: maridoor

maridoor — Fri, 19 Jun 2009 11:24:42 +0000

hallo Anne,

hier een totaal ander probleem. Niet weten wanneer je genoeg geleerd hebt en daardoor maar achter die boeken blijven zitten. Op 1 dag zoveel huiswerk krijgen voor de volgende dag (!) dat je van 7 tot half 11 zit te leren terwijl je broertje net gehoord heeft dat ie geslaagd is en het huis vol visite zit. Bovendien is dat nog maar de brugklas, dus wat gaat er allemaal nog komen??

Als klap op de vuurpijl had ze de volgende dag een presentatie geheel voorbereid, maar die werd naar volgende week geschoven in verband met tijdgebrek.

Ik vind zelf: liever een kind dat lekker in zijn vel zit met zessen dan eentje met hoge(re) punten die niet goed weet hoe hij/zij het nu weer aan zal pakken.

Marielle