Möse

‘Ehm… Wiedervereinigung!’ Ik zoek naar een moeilijk woord voor mijn tweede klassers, die ik zojuist voor het eerst een woordenboek Duits-Nederlands in handen heb gegeven. ‘Zoek dat maar op! Het is een wedstrijd, wie het woord het eerste heeft gevonden.’ Activerende werkvorm, heet dat.

Zoals verwacht begint de brave helft van de klas ijverig te bladeren. De andere helft (lees: de helft die de puberteitsfase al bereikt heeft) leunt achterover en wisselt smalende glimlachen met elkaar uit, die er geen misverstand over laten bestaan: dit is een achterlijk spelletje en ik ben een loser van een lerares, dat ik zulke zaken verzin. Gelukkig kan ik altijd vertrouwen op de kleine Dirk. Die lanceert zijn vinger de lucht in, maar wacht niet totdat hij de beurt krijgt. Fanatiek ratelt hij: ‘hereniging, dat is het, hereniging!’ Ik besluit dat we nog even doorgaan met de activerende werkvormen.

Waarom ‘tosti’ niet in het woordenboek staat, wil Tim weten. Hij was net als alle anderen begonnen aan een restaurant-dialoog op papier, maar nu schuift hij verontwaardigd zijn schrift en woordenboek van zich af. ‘Zo kan ik niet werken, hoor!’

Ik ga naast zijn tafeltje op mijn hurken zitten en kijk mee in het woordenboek. ‘Nee, staat er niet in. Gek. Nou, dan denk ik dat “tosti” in het Duits ook “tosti” is.’

Tim kijkt me kritisch aan. ‘Zeker weten?’

Ik denk nog even diep na en dan snap ik het. ‘O nee. In Duitsland kennen ze geen tosti’s. Daarom staat het er niet in. Tosti’s hebben ze daar niet.’

Nu is Tim er klaar mee. ‘Ja, hoor,’ roept hij met een ruk van zijn hoofd, ‘lekker dan! En wat moet ik nou eten?’ ‘Kroket?’ stelt Maureen voor, en ze lacht er gemeen bij. Het duurt even voordat Tim in de gaten heeft dat ook de kroket alleen in Nederland verkocht wordt.

Er wordt actief gewerkt, op Tim na, die na het kroketten-debacle niet meer te kalmeren is en ostentatief natuurkundesommen gaat zitten maken. Zelfs Laurens en Hardwin, zojuist nog aanvoerders van de minachtende glimlachers, zitten samen over een woordenboek gebogen. Als een kwartier later de bel gaat, schenk ik ze bij de deur een belonende glimlach. Natuurlijk kijken ze stoïcijns terug en sjokken de gang op. Ik loop het lokaal weer in om de achtergebleven woordenboeken te verzamelen. Naast de tafel van Laurens en Hardwin hangt iets aan de muur, zie ik nu pas. Een uit een schrift gescheurd velletje papier, bevestigd met een bolletje kauwgom. Het is een woordenlijst, product van een zelfbedachte activerende werkvorm van beide heren.

Ik ga op het stoeltje van Ted zitten, en lees op de muur:
Seks: Sex
Pik: Pimmel / Schwanz
Porno: Porno
Hoer: Hure / Dirne / Nutte
Kut: Fotze / Möse

Die laatste is ook voor mij nieuw. Ik ben dol op activerende werkvormen.