Het geluid dat ik mis op de gangen van het Montessori Lyceum is: gelach. Je hoort tieners zo bar weinig oprecht lachen. Allicht worden er wel mensen uitgelachen, maar dat klinkt toch anders. Die manier van lachen is langzaam en doordacht, totaal niet spontaan. Ik zou graag wat meer gegiechel en geproest horen in een klaslokaal. Helaas stop je blijkbaar rond je 12e jaar met lachen en begin je pas weer op je 19e.
jan
29