Mijn hart gaat een fractie sneller kloppen. Henk en ik hebben niet meer met elkaar gesproken sinds hij problemen had met Laura en graag mijn advies wilde over hoe hij haar het beste terug kon krijgen. Enorme spijt heb ik nu van mijn antwoord: ‘Ik ga niet bemiddelen tussen jou en Laura. Je wil niet weten hoeveel pijn het deed toen ik van iemand anders moest horen dat jullie ineens iets hadden; twee dagen nadat jij mij had gedumpt.’
Maandelijks archief van februari, 2010
Henk zegt: Hey
Het rapport van Koekie. Dat kan beter
Op de eerste pagina van het rapport van onze 8-jarige pleegzoon lees ik: ‘Luisteren: Dit kan nog veel beter. Nu helaas nog onvoldoende.’
Als we de pagina omslaan, komen we bij de werkhouding en daar duiken veel M’s op. De M staat voor matig. Aandacht/concentratie, taakgerichtheid, verzorging werk. De pagina wordt nog wat opgesierd doordat bij omgaan met regels en bij tempo het kruisje tussen matig en voldoende staat.
Zoon als prinses
Onze zoon van 5 hult zich graag in vrouwenkleding. Dit werd weer duidelijk toen Sam mij vertelde hoe hij naar het verkleedfeest op school wilde gaan: als prinses. Mijn hart smolt, maar ik dacht direct ook aan mijn man, wiens hart minder snel smelt bij dit soort mededelingen.
‘Als prinses?’ vroeg ik quasi nonchalant. ‘Waarom niet als ridder? Je hebt toch een heel mooi ridderpak gekregen van papa?’
Pubers: Big Mother is Watching You!
Ik heb last van een obsessieve drang naar totale controle over mijn kinderen. Herkent u dat? Het liefst wil ik elke minuut van de dag weten waar zij zijn, met wie zij zijn, wat ze doen, met wie ze dat doen en hoe ze het doen. Big Mother is Watching You, kids!
Verliefd op school
Afgelopen maand maakte ik gel en shampoo, ik liet met gas gevulde ballonnen ontploffen en ik mat het alcoholpercentage van een goedkope huiswijn. Mijn dochter gaat namelijk volgend schooljaar naar de middelbare school en ze had de open dagen van maar liefst vijf scholen uitgekozen.
Zijn eerste examen, zijn eerste diploma
‘Ben je zenuwachtig?’ vroeg ik onze 8-jarige pleegzoon.
Het was de ochtend dat hij moest afzwemmen voor zijn A-diploma.
‘Ja,’ zei hij, hoewel hij niet echt een nerveuze indruk maakte. Het ontbijt ging er snel en soepel in, hij kletste er lustig op los.
Nee, er was er maar één echt zenuwachtig. Ik.
Willen en moeten
We schuiven aan bij de Functionele Familie Therapie, in een naargeestig groot gebouw. Met Anna van de reclassering, een psychiater en de therapeut. ‘Ze hebben nogal wat mensen opgetrommeld,’ grinnikt Zoon in de gang.
Het is de eerste sessie en het is aftasten. De therapeut opent met aan ons te vragen hoe ze zal beginnen. Zoon: ‘Vertel maar wat we hier gaan doen, hoe vaak en hoe lang.’ Therapeut legt uit dat Zoon hier niet zelf in therapie is. We gaan werken aan het verbeteren van de communicatie tussen Zoon en ons. Zodat we samen regels gaan afspreken waar we ons allemaal goed bij voelen.
Om hen
Het duurde een week voordat de roddel over mijn stukjes doorgesijpeld was van de vierde klas, via de derde, naar de tweede. Deze week staan daarom aan het begin van iedere les tweedeklassers aan mijn bureau. ‘Klopt het dat jij een blog over ons schrijft?’ ‘Ik schrijf stukjes over hoe het is om lerares te zijn, ja.’ Ogen worden groot, schouders gaan naar achteren, en dan komt steeds dezelfde vraag: ‘Mag dat zomaar?’
Liever thuis of op de opvang?
Zijn kinderen na schooltijd beter af bij hun vader of moeder, of is het net zo leuk – en misschien zelfs wel leuker – op de opvang? Immers: met een beetje geluk heeft de opvang bevlogen personeel in dienst, mensen die echt tijd uittrekken voor de kinderen, die van kinderen houden en heel intensief met ze spelen.
Koekie blijft bij ons en raakt de kluts kwijt
We wisten dat de Koekie-zaak in februari voor de rechter zou komen, maar op welke dag precies was ons niet meegedeeld. We waren geen partij in dezen; wij zouden niet gehoord worden en onze 8-jarige pleegzoon ook niet. De voogd had waarschijnlijk zoiets van: laat ik de exacte datum maar niet zeggen, want dan maken ze zich alleen maar ongerust.
Het kwam dan ook als een verrassing toen mijn vrouw 1 februari op het einde van de middag een mail kreeg. De rechter had die dag uitspraak gedaan.