Reacties op: Koekie blijft bij ons en raakt de kluts kwijt

Door: Ellen

Ellen — Thu, 11 Feb 2010 10:31:45 +0000

Ik vind dat de schrijver op een luchtige en mooie manier de enorme problemen van (pleeg)kinderen en (pleeg)ouders onder de aandacht brengt. Het gesleep met de kinderen en de onzekerheid die dat met zich meebrengt. De onvoorwaardelijke liefde voor de biologische ouder(s) en de daar uit voortkomende (voor kinderen veel te grote) dilemma’s. En dat Koekie gelukkig ook gewoon een kind is die zijn problemen met kinderlijke logica bestrijdt.
Natuurlijk weet de schrijver ook wel dat het hiermee niet klaar is en dat dit dilemma op een ander moment weer opspeelt. Hij beschrijft alleen dat kinderen, veel meer dan volwassenen, van dag tot dag leven en hun problemen op kinderlijke wijze kunnen relativeren.

Door: Alice

Alice — Wed, 10 Feb 2010 20:32:01 +0000

Ik vind het ook goed beschreven, ons pleegkind is dezelfde leeftijd en woont ongeveer even lang bij ons. Ook zij zoekt soms oplossingen voor de “grote mensen problemen”, inderdaad niet om het op te willen lossen, maar om mee te denken.
Ik denk dat de meeste pleegkinderen die al op vele plaatsen hebben gewoond het leven van dag tot dag gaan beleven en dat het stuk onrust nooit helemaal weg zal gaan…
Ook al weet je als kind waarom je niet meer thuis woont, verstand en gevoel blijven toch 2 hele verschillende dingen….

Door: Ellie

Ellie — Wed, 10 Feb 2010 15:32:57 +0000

Ik vind het wel een leuk en mooi verhaal. het beschrijft op speelse wijze problematiek voor pleegouders en pleegkind. En daardoor weer andacht voor systeem met te weinig pleegouders ed. Het is vast niet de bedoeling geweest van schrijver iemand te kwetsen!

Door: marietje

marietje — Wed, 10 Feb 2010 13:58:23 +0000

Ik wilde toch even reageren op dit stukje.
Weten jullie als pleegouders wel echt wat er in zo’n kinderhoofdje omgaat?
Als ik dit zo lees, vind ik dit wel heel pijnlijk.
Het leven gaat niet verder voor Koekie, het leven is voor hem dus heel somber, ook al vindt hij het fijn om bij jullie te blijven, want weer naar het zoveelste pleeggezin gaan is ook niet fijn.
Maar hij wil nog altijd bij zijn moeder wonen en begrijpt niet waarom als ik dit zo lees.
Jullie schrijven dat het leven gewoon weer verder gaat, voor jullie wel, maar hij blijft in onzekerheid.
En dit zeg ik uit ervaring, ik weet hoe het voelt om niet te begrijpen waarom je niet terug naar mama mag en waarom je er ineens weggehaald bent.
Dus het leven stopt zo ongeveer voor hem, het normale leven dan.
Ik weet de reden van uithuisplaatsing niet, maar ik weet dat er ook veel kinderen onnodig te lang uit huis geplaatst worden.
Het maakt een kind kapot als er niet duidelijk uitgelegd wordt waarom.
Ook volwassenen die dit lezen en zelf pleegkind zijn geweest voelen de pijn weer even heel hard na zo’n stuk als dit gelezen te hebben.
Ik zou zeggen, kijk uit met wat je schrijft.

Door: Maria

Maria — Tue, 09 Feb 2010 09:38:36 +0000

Fijn!