Reacties op: Zoon als prinses

Door: Tess

Tess — Thu, 17 Mar 2011 20:54:13 +0000

Ik heb vandaag mijn zoontje met moeite uit princessenschoenen kunnen praten. Redenen: A: je kunt met de schoenen van zijn keuze niet rennen. B: ik wil niet dat hij gepest wordt…
Het gaat me daarbij ook wel wat te ver om mijn zoontje op princessenschoenen naar school te laten gaan. Dan draagt hij de rest van het schooljaar niets anders meer.

Eigenlijk alles wat hierboven al beschreven staat gaat bij mij ook op. Van jongs af aan is hij dol op jurken en maakt hij complimentjes. Hij heeft op school alleen vriendinnetjes, al doet hij superstoer met de vriendjes van zijn grotere broertje.
Ik zou wel eens van een specialistisch persoon willen horen hoe je het best op dit soort situaties kunt reageren. Want toen de verkoopster eigenlijk botweg zei dat hij uitgelachen zou worden, koos hij eieren voor zijn geld. Maar het ging niet van harte en eigenlijk deed het me pijn hem en zijn reactie zo te zien. Ik ben benieuwd hoe een pedagoog of zo erover zou denken of dit aan zou pakken. Iemand tips over een specialist?

Door: Lazy

Lazy — Wed, 02 Feb 2011 23:22:15 +0000

Onze 2 zonen kregen vorig jaar een grote babypop van iemand. Onze jongste in groep 3 vond de pop prachtig en wilde haar op een gegeven moment mee naar school op speelgoeddag. Ik aarzelde want ja…zou hij er niet mee gepest worden…aan de andere kant wilde ik zijn onbevangenheid ook niet wegnemen…maar uiteindelijk heb ik hem toch gewaarschuwd voor mogelijke negatieve reacties van andere kinderen. OK, dat wist hij dan maar de pop moest toch mee. Eenmaal in de klas zat hij even met de pop maar toen ik wegging drukte hij me haar toch in de handen…ik liep met de pop over het schoolplein en ik had er echt hartzeer van…om alle redenen die hierboven door iedereen zo mooi beschreven zijn.

Door: Sylvia

Sylvia — Wed, 02 Feb 2011 15:20:06 +0000

Over dit onderwerp is er de kindertheatervoorstelling: IK HEET DAAN. (4+)
Over het verschil tussen jongens en meisjes. Over Ridders en Prinsessen.
En over dat meisjes soms jongens kunnen zijn en andersom.
Zie http://www.wardenaartheatermaker.nl voor meer info.
Veel op scholen gespeeld waar dit onderwerp aan de orde komt.
Later dit jaar komt er ook een boek bij deze voorstelling.
Over het meisje DAAN dat worstelt met wie ze is en wat ze wel en niet mag volgens de normen. Hoe hard vriendjes kunnen zijn en hoe goed het is als het kind zijn/haar eigen keuzes blijft maken. Kan een meisje bij de brandweer?

Sylvia Wardenaar

Door: jeanine

jeanine — Tue, 13 Jul 2010 18:03:33 +0000

mijn zoon is bijna 8, en houdt nog steeds van meisjes spullen en speelt het liefst met zijn vriendinnen en is het liefst een van hen.
toch is de reactie van de ouders (in dit geval vader) begrijpelijk want je beschermt je kind. als je kind geplaagd wordt of nog erger geschopt en geslagen wordt je daar zelf naar van. wij kunnen deze kinderen hierin begeleiden en volgen en zeker blijven aftasten of de buitenwereld veilig is. biedt thuis een veilige omgeving waar ruimte is voor deze ontwikkeling.het kind heeft ruimte nodig om zelf af te tasten hoever hij kan gaan buitenshuis. ze kiezen zelf wel eieren voor hun geld. Het is uiteindelijk hun eigen weg en als ouder ben je er voor je kind en ben je zijn veilige vangnet waar hij zichzelf kan zijn.

inmiddels is ons zoon bijna 8 en hij past zich steeds meer aan de buitenomgeving aan. niet dat wij dat willen maar daar kiest hij zelf voor. toen hij kleuter was wilde hij ook op de feestjes uitgedost als fee of prinses. hij nam ook zijn barbie en little pony mee naar de kleuter school om daar met de meisjes ermee te spelen. thuis liep hij regelmatig in een jurk met een pruik op ect.ik heb destijds reacties van andere ouders gehad omdat hun kind thuis kwam met dat hij van meisjesdingen houdt. ik heb het altijd voor hem opgenomen en hen geconfronteerd met hun kortzichtigheid, zij hadden er problemen mee wij niet.
bij hem is het niet alleen het verkleden maar hij heeft veel meisjes manieren ect. het is af en toe wel moeilijk om zijn worsteling met aanpassen te zien, hij verkleed zich veel minder en weet feilloos wat in de smaak valt bij de jongens en wat bij de meisjes. daar speelt hij mee. ik begrijp zijn keuzes, die hij soms tactisch maakt. we steunen hem, zijn er voor hem, schamen ons niet voor hem en zijn trots op hem en ik denk dat dat goed is voor zijn zelfvertrouwen. Op school is hij wie hij is en reageert het gros nu neutraal omdat ze het van hem nu gewend zijn. er zijn enkele jongens die hem uitdagen omdat hij toch wel anders is en hij mag ook niet altijd meer met de meisjes meedoen omdat die kliekjes vormen. hij heeft dan de keuze of met de jongens meedoen of alleen op het schoolplein staan. zo gaat dat en daar kan de juf of ouder zich niet inmengen. de juf houdt het wel in de gaten omdat wij aangeven dat dit speelt. zij begrijpt hem daardoor ook beter.
kortom wat erin zit komt er toch uit en je kan beter maar mee bewegen om het minder ingewikkeld te maken. loslaten waar het kan daar worden ze sterk en zelfstandig van, je kind durven laten vallen en verkeerde keuzes laten maken. deze jongens geven ons hierin al vroeg een uitdaging.

Door: B.B.

B.B. — Wed, 23 Jun 2010 12:33:52 +0000

Ons zoontje van 5 jaar oud, bijna 6! Kleedt zich ook graag als een meisje en wil graag zijn haar laten groeien, zodat hij vlechtjes kan maken als een meisje!
Mijn man en ik hebben hier toch wel moeite mee, omdat we hem willen beschermen tegen kinderen die dit gek vinden en hem daarmee zouden kunnen pesten.
Verder vragen we ons regelmatig af of dit een “fase” is of dat hij bijvoorbeeld echt later een vrouw wil zijn?
Ik vind het fijn om te lezen dat het vaak voorkomt en verder wachten we dus maar af….

Door: marion

marion — Wed, 21 Apr 2010 20:24:31 +0000

Ik herrinner me nog goed dat onze zoon Timo (hij was toen 3) persé in de prinsessenjurk van onze dochter mee wilde naar de voetbal. Mijn man en ik hebben daar geen punt van gemaakt. Wij hebben hem voorgesteld als Timolientje en eigenlijk vond iedereen het wel grappig en ook wel stoer dat wij dit als de normaalste zaak van de wereld beschouwden. Als hij een jurk aan wil of nagellak , waarom niet? Zijn zusje mag het ook! En nu hij is 8 en zit op voetbal, is een zelfstandige en leuke gozer met een gezonde dosis humor en zelfvertrouwen. best afgelopen dus
Wat betreft de mannen op de voetbal, ruimdenkender dan je zou wachten dus!!!!
Van mijn man wist ik dat wel!!!! Daarom is hij ook mijn man!

Door: Sylvia

Sylvia — Mon, 22 Mar 2010 14:59:28 +0000

Jammer dat jij meegaat in de “normen en waarden” van je man…
In meisjeskleding lopen: dat hòòrt niet.
Je zoontje onderscheidt zich door zijn keuzes,ook al is hij pas 5 jaar…
Prima dat je probeert uit te leggen dat anderen dat dan vreemd zullen vinden,maar laat hem ook vrij om te kiezen.
En je man moet eens leren niet zo krampachtig te zijn in zijn ideeën van wat wel en niet de “norm” is !
Dieptriest vind ik dat…je man krijgt op die manier altijd zijn zin.

Sorry dat ik deze reactie geef,maar van `t “in hokjes duwen” krijg ik altijd een nare bijsmaak…..

Door: Hedy

Hedy — Tue, 02 Mar 2010 22:25:28 +0000

Sorry hoor, maar jullie hoeven haar toch niet zo aan te vallen? Zij vertelt iets wat zich afspeelt in haar leven en waar ze mee zit. Naast onderwijsadviseur is ze nog altijd op de eerste plaats moeder. Daar kan geen enkele opleiding verandering inbrengen, bij je eigen kind is het toch anders. En dat de vader het kind omkoopt, kopen wij onze kinderen dan nooit om? Omdat we willen dat ze hun bordje leeg eten, lief spelen of wat dan ook. Omdat WIJ dat willen? Vader heeft al aangegeven waarom hij er moeite meeheeft: hij heeft er geen moeite mee als later zijn zoon homo zou blijken te zijn, maar is bang dat hij gepest wordt. Dat dit niet de norm is, dat is gewoon een feit, of we het er nou mee eens zijn of niet. En denk maar niet dat kinderen van 5 elkaar niet pesten, dan heb je echt een roze bril op. Mijn eigen zoontje is 5 en er wordt genoeg gepest in de klas, al wordt er genoeg gedaan om dit te voorkomen. Het is ook een hele leuke klas hoor, maar er wordt wel gepest. En roze is voor meisjes vinden de jongetjes in de klas, daar zijn ze echt al mee bezig. Ik vind dat ze goed reageerde door het niet echt te stimuleren maar ook niet te verbieden, ze bleef eigenlijk neutraal, maar er is nog een ouder die ook zijn mening mag verkondigen. En als het zoontje echt zo op zijn standpunt wilde staan was hij ook niet om te kopen geweest hoor, dan wilt hij toch als prinses. Ik zou hetzelfde reageren vanbinnen, angst om mijn zoon, want je wilt hem beschermen, niet omdat de norm anders is, maar omdat je van hem houdt, en je never nooit wilt dat hij gekwetst wordt, want dat doet jou pijn. Ik zou naar buiten toe denk ik ook proberen neutraal te blijven, maar wel uitleggen dat andere kinderen het gek kunnen vinden.

Door: Joke

Joke — Thu, 25 Feb 2010 21:58:21 +0000

Ik vind het zo vreemd dat juist een onderwijsadviseur met dit verhaal komt. Er zal toch wel iets van pedagogiek in haar studie hebben gezeten? Laat lekker gegaan, hij moet zich in zijn leven al genoeg gaan conformeren. Alles beter dan iemand creëeren die voortdurend bang is wat “de buren er wel niet van zullen vinden”.

Door: bianca

bianca — Thu, 25 Feb 2010 21:50:03 +0000

Onze zoon vindt meidenspul ook geweldig!!
Hij is op zn 4de op het koning en koninginnefeest van school als prinses gegaan en kreeg alleen maar goede reacties,een ander jongetje uit de andere kleuterklas die nog gekker op meidenspul is mocht niet van zn ouders en was erg verdrietig.Nu is hij 6 en zowel gek op poppen als treinen en auto’s. En in de verkleedkist?…daar zit zowel een sneeuwwitjejurk als een indianenpak in.
Jongens hebben vaak mama als grote voorbeeld en willen ze nadoen,daar zit dus ook een jurk bij…….
Laat ze lekker kind zijn en maak je niet druk om de toekomst,het gaat uiteindelijk om het geluk van je kind en niet om principes…