Bron: ANP - Robert Vos
Gerrit Zalm was niet alleen een slechte bankbestuurder, hij was ook een heel slechte minister van Financiën. Hij gaf met belastingverlagingen nog eens extra gas toen de economie al bijna over haar toeren raakte, en moest daarom later extra bezuinigen, waardoor vervolgens de recessie dieper werd dan noodzakelijk.
Wouter Bos kweet zich een stuk beter van zijn taak. Hij hield de banksector overeind en mede door zijn toedoen zijn bezuinigingen verplaatst naar een later tijdstip – wanneer hogere economische groei de pijn verzacht.
Toch deed Zalm één ding een stuk slimmer: hij werkte veel minder hard. Op het ministerie stond hij vaak vrolijk te flipperen en ondanks de files haalde hij regelmatig het avondeten bij moeder de vrouw. Nee, dan Bos. Kijk voor de grap eens naar een foto van Bos van drie jaar geleden en vergelijk dat met nu. De wallen zijn een stuk dieper, het haar definitief verkleurd naar grijs en het jeugdige elan is voorgoed verdwenen. Dit ministerschap is slopend geweest.
Zeurfeministes als Cisca Dresselhuys trekken zijn beweegredenen om af te treden in twijfel – de leiderswissel zou de PvdA wel erg goed uitkomen – maar ik geloof Wouter. Als Kamerlid had hij een thuisdag voor de kinderen ingesteld, maar ergens is hij dat goede voornemen kwijtgeraakt. Als je interviews met oud-topmannen leest, hebben ze allemaal van één ding spijt: dat ze hun kinderen niet hebben zien opgroeien. Ik kan me heel goed voorstellen dat een betrokken vader als Bos daar geen zin in heeft.
Grote vraag blijft echter: waarom is het ministerschap niet te combineren met een vorm van privéleven? Natuurlijk, 32 of 40 uur is uitgesloten, maar gewoon netjes 60, zoals de meeste topbanen, dat moet toch kunnen?
Vier dagen haalt de rijkschauffeur je netjes om 7.30 uur op, om je om 20.30 uur weer thuis af zetten. Dat is 4×13=52 uur. Op papa of mamadag werk je tussen de bedrijven door nog 8 uur thuis, da’s dan zestig uur. De zaterdag is voor boodschappen en de partijbijeenkomsten en de zondag is heilig – een regel die André Rouvoet heeft ingesteld. Ik geef toe, je kinderen 2 tot 3 dagen maar echt zien is weinig, maar onze vaders deden vroeger niet veel meer.
Je zou toch zeggen dat dit schema zelfs voor ambitieuze ministers haalbaar moet zijn. Het werkt echter alleen onder één voorwaarde: de partner moet ook een serieuze baan hebben (ook weer zoals bij André Rouvoet). Slechts dan kun je ook als minister geloofwaardig zeggen: nu kan ik echt niet!
Evert de Vos
http://twitter.com/evertdev
Evert de Vos is hoofdredacteur van J/M voor Ouders. Hij woont samen met Christa en zijn kinderen Tijmen (13) en Mhina (11). Wekelijks blogt hij over het moderne vaderschap.
J/M is een informatief, journalistiek maandblad dat zich richt op alle aspecten van het ouderschap. Niet belerend, maar praktisch, toegankelijk en betrokken. De redactie informeert ouders helder en deskundig over de vele beslissingen die bij het opvoeden gemaakt moeten worden.
