We moeten een onderzoek doen voor maatschappijleer. Je mag helemaal zelf bedenken wát je precies gaat onderzoeken; het enige doel van dit project is dat je je interviewtechnieken een beetje ontwikkelt en dat je leert samenwerken.
Het is de bedoeling dat je – met je groepje – een bepaald onderwerp bedenkt waarover je meer wilt weten. Vervolgens bedenk je een paar vragen over dit onderwerp die je dan op straat aan onschuldige voorbijgangers gaat stellen. Uiteindelijk presenteer je je resultaten in een grafiek of tabel met bijpassende plaatjes en een inleidend praatje.
Het is tijd om de groepjes te vormen.
‘Mij lijkt het leuk,’ begint Sascha tegen niemand in het bijzonder, ‘om mensen te interviewen over heel normale dingen terwijl het regent en dan een andere keer terwijl de zon schijnt. Dan kunnen we kijken of hun antwoorden verschillen.’
Prima idee. Was niet helemaal de opdracht, maar alsnog: goed genoeg voor mij. ‘Oké,’ zeg ik snel, ‘dan zit ik bij jou in het groepje.’
Nu komt Ella erbij zitten. ‘Mag ik bij jullie in het groepje?’ vraagt ze. Natuurlijk mag ze dat, wij zijn de kwaadsten niet.
‘Waar doen jullie het over?’ vraagt ze. Sascha legt het haar uit. Ella kijkt heel moeilijk. ‘Nee,’ zucht ze tenslotte. ‘Dat wil ik niet.’
‘Wat wil jij dan?’ vraag ik.
‘Ik wil mensen vragen wat hun favoriete kledingmerk is,’ antwoordt ze beslist.
Nee, denk ik en ik wacht tot Sascha haar vertelt dat we dát absoluut niet gaan doen. Zij kijkt echter heel tevreden en zegt kalm: ‘Oké, is goed, doen we dat.’ En het is geregeld.
‘Oké,’ zegt Ella opgewekt. ‘Uit welke merken kunnen ze kiezen? Of wacht, ik had er al een paar bedacht: Gucci, Dolce en Gabbana, Björn Borg, Armani, Calvin Klein. Dat soort merken. Weten jullie er nog een paar?’
Ik bekijk knarsetandend Ella’s outfit, die geheel bestaat uit kleren van de H&M, Newyorker en Zipper, maar zwijg als het graf.
Thuis, waar alleen mijn moeder me kan horen, scheld ik ze allebei de huid vol met hun stomme Gucci, Armani en Fitch project. ‘Een mooi cijfer kon ik juist zo goed gebruiken voor maatschappijleer en dan komt dat wicht het weer lekker manipuleren, zodat we een één krijgen,’ roep ik hysterisch. ‘Madelief,’ zegt mama kalm. ‘Ella is je beste vriendin in de klas, dus ik zou nu ten eerste ophouden met haar uit te schelden als ik jou was. En verder hoef je dit project niet met hen te doen als je niet achter hun idee staat. Dan doe je toch lekker dat van die regen in je eentje.’
‘Dat is het juist,’ zucht ik. ‘Je mág niet in je eentje. Je moet minstens met z’n drieën en verder zit iedereen al in een groepje.’
‘Tja, dan kan ik er verder ook niet zoveel aan doen als jij niet voor jezelf opkomt.’
‘Normaal gesproken is het ook helemaal niet nodig om tegen je beste vriendinnen voor jezelf op te komen; zij mag die Dolce en Gabbana ergens insteken waar de zon niet schijnt en verder moet ze gewoon haar bek houden.’
‘Goed zo, Madelief,’ verzucht mama.
Bijna is het zover. Morgen zijn de presentaties en vandaag moeten we nog even de laatste puntjes op de i zetten bij ons mode-project. ‘Oké,’ roept Ella. ‘We hebben 38 mensen ondervraagd. We moeten er dus nog 12 voor morgen. Sascha is haar moeder aan het opbellen. Madelief, misschien kan jij ook naar huis bellen.’
Oké, bel ik toch even lekker naar huis. Ik krijg mijn moeder aan de lijn. ‘Mam,’ vraag ik zakelijk. ‘Wat is je lievelingsmerk?’
‘H&M,’ antwoordt ze kalm. Ik doe een paar stappen van Ella vandaan en sis: ‘Mam, dat staat niet op ons lijstje en dat wéét je.’
‘Maakt mij niet uit,’ zegt ze. ‘Dat is mijn lievelingsmerk en schrijf anders maar niks op.’
‘Maar ik kán niet niks opschrijven, want we moeten nog 12 mensen voor morgen. We hebben haast.’
Er wordt opgehangen. Ik loop terug naar Ella. ‘Armani,’ zeg ik nonchalant.
‘Maar jouw moeder heeft toch helemaal niet zoveel kleren van…’ begint ze voorzichtig.
‘Schrijf het op!’ beveel ik. Oké, ze doet het.
Sascha heeft haar vader, moeder en broertje aan de lijn gehad. Ook Ella belt naar huis en spreekt allebei haar ouders. ‘Oké,’ zegt Ella. ‘Als we nu alledrie op weg naar huis nog twee mensen interviewen hebben we een mooi rond getal om percentages mee uit te rekenen. Dat doe ik dan wel. Sascha, zoek jij een paar mooie plaatjes die we erbij kunnen doen om het op te leuken. Ja, zoek maar wat modellen in mooie merkkleding ofzo, doe maar iets. En Madelief, jij wil het praatje dan wel doen toch? Dan doen we allemaal wat. Geregeld? Ja, oké, tot morgen!’
Ik heb er nu al zin in.
Madelief Wijdeveld (14),
Woont in Amsterdam als dochter van twee jonge ouders en grote zus van Emma (3), Hannah (5) en Roos (12). Zit in de vierde klas van het vwo en heeft dus volop ervaring met kinderen. Vindt dat ouders recht hebben op een globaal overzicht van wat hun puber uitvoert in zo’n klaslokaal en daarbuiten.
J/M is een informatief, journalistiek maandblad dat zich richt op alle aspecten van het ouderschap. Niet belerend, maar praktisch, toegankelijk en betrokken. De redactie informeert ouders helder en deskundig over de vele beslissingen die bij het opvoeden gemaakt moeten worden.
