Tot voor kort waren dit de standaardantwoorden van mijn zoon als ik bij hem informeerde naar zijn persoonlijk welbevinden. Jongens praten nauwelijks en al helemaal niet over gevoelens, komt naar voren uit de populaire opvoedliteratuur, en dat geldt zeker ook voor mijn oudste. Ik mocht mijn handen dichtknijpen als iets ‘best wel leuk’ was.
In de zomerspecial van J/M staan de verschillen tussen jongens en meisjes centraal. Bijna alle aspecten komen aan de orde: leren, groei van de hersenen, seksualiteit, vriendschappen, ontwikkeling en nog veel meer. En dus ook praten met je zoon of dochter.
Onlangs besloot ik met de jongensachtige geslotenheid geen genoegen meer te nemen en schreef me
in voor de cursus How to talk to kids. Zeven avonden met andere ouders praten over praten met je kind. Het lijkt een hele opgave – en ik heb inderdaad al twee keer moeten spijbelen – maar eigenlijk valt het reuze mee. Het is gewoon leuk om met andere ouders over opvoeden te praten.
De belangrijkste les die ik tot nu toe heb geleerd? Stel niet meer maar juist minder vragen, heb geduld, leer luisteren. Ik zwijg nu nadrukkelijk als hij uit school komt, ga zomaar eens naast hem zitten, of vraag hem te helpen met het afdrogen bij het mini-afwasje van spullen die de machine niet in mogen.
Je creëert momenten waarop hij zijn ei kwijt kan. Dat levert soms niets op en soms een heleboel. Zo
begon hij onlangs een gesprek met de vraag: ‘Wat ik nu ga vertellen, blijft wel binnen deze muren, hè?’ Ik gloeide van vaderlijke trots: mijn zoon neemt me in vertrouwen! Gelukkig waren de ontboezemingen vrij onschuldig – al kan ik die natuurlijk hier niet noemen – en werd ik niet door mijn afgesproken zwijgplicht met een moreel dilemma opgescheept.
Mijn nieuwe gedragslijn lijkt vruchten af te werpen. Tegelijk blijft zijn frontale hersenkwab groeien
en ook de verbindingen tussen de linker- en rechterhersenhelft nemen alleen nog maar in aantal toe. Mijn hoop op volwaardige vader-zoon gesprekken is weer springlevend.
Evert de Vos
http://twitter.com/evertdev
Evert de Vos is hoofdredacteur van J/M voor Ouders. Hij woont samen met Christa en zijn kinderen Tijmen (13) en Mhina (11). Wekelijks blogt hij over het moderne vaderschap.
J/M is een informatief, journalistiek maandblad met een uitgebreide website vol achtergrondinformatie voor ouders van 4- tot 16-jarigen. J/M richt zich op alle aspecten van het ouderschap. Niet belerend, maar praktisch, toegankelijk en betrokken. De redactie informeert ouders helder en deskundig over de vele beslissingen die bij het opvoeden gemaakt moeten worden.

