Na vier jaar middelbare school ben ik er eindelijk achter wat de eigenlijke reden is dat een aanzienlijk deel van mijn leeftijdsgenoten ‘uitgaat’. In het begin dacht ik dat ze het slechts deden om te kunnen opscheppen over hun nacht die ze ‘op het Leidse’ hadden doorgebracht. (Wat ze daar dan precies doen blijft in hun verhalen meestal vaag. Ze waren gewoon aan het ‘stappen’ en aan het ‘kroegen’.) Een andere reden die ik kon bedenken was dat ze van dansen hielden. Maar ook daarvoor hoef je niet straalbezopen door het centrum van Amsterdam te zwalken, vind ik; dansen kun je overal. En als je alcohol nodig hebt om überhaupt een beetje te kunnen dansen, ben je bij uitstek geen echte danser.
Na een paar keer uitbundig te zijn gaan feesten met vriendinnen, ben ik – door goed de observeren – hun diepverborgen reden eindelijk te weten gekomen: ze willen graag merken dat ze aantrekkelijk gevonden worden. Met andere woorden: ze willen graag zoenen. Dat klinkt bot en ondiepzinnig. Bovendien kan ik me voorstellen dat anderen daar een stuk eerder achter waren dan ik.
Ik heb echter een tijdje met de illusie geleefd dat zo’n beeld van mensen die uitgaan cliché en onwaar is, maar het is correct. Iedereen tussen de 16 en de 25 (of nóg ouder; sommige mensen groeien langzamer op dan anderen) die ’s avonds op het Leidse- of het Rembrandtplein te vinden is, bevindt zich hier met de intentie om iemand te ‘ontmoeten’ en vervolgens op zijn of haar bek te pakken. De tijd die er tussen deze twee gebeurtenissen zit, varieert van rond de dertig seconden tot ongeveer drie kwartier. De lengte van deze periode hangt af van de hoeveelheid drank die naar binnen is gegaan en hoe gevoelig de drinker daarvoor is. Dronken meisjes zijn aantrekkelijker voor dronken jongens en jongens zijn voor dronken meisjes dan weer aantrekkelijker dan voor nuchtere meisjes.
Voor sommige meisjes is de avond echt verpest als ze niet de kans hebben gekregen om eens lekker te tongen. Een vriendin vertelde me dat ze laatst uit was met meisjes die aan het einde van de avond klaagden: ‘Dit was echt een saaie nacht; er waren alleen maar lelijke jongens en ik ben met níemand gegaan!’ Verder zei een jongen laatst tegen mij dat hij niet uit kon die avond, omdat hij een koortslip had en dus toch niet in staat was om ‘wijven te hosselen’.
Het zoenen alléén is echter niet het einddoel van zo’n avondje uit. Dit einddoel is namelijk verbonden aan de grootste wens van iedere vrijgezel: (opnieuw) een relatie beginnen. Het is niet leuk om alleen te zijn, daar is iedereen het mee eens. En na zo’n tongzoen-avontuur dienen uiteraard nummers uitgewisseld te worden. Er wordt de rest van de avond ge-sms’t en de volgende ochtend wordt er gebeld of gefacebookt om een afspraak te maken. Nuchter dit keer. Bij voorkeur op een terrasje. Daar wordt dan kalmpjes gepraat over sport, school, ex-vriendjes en -vriendinnetjes, films, tv-series, et cetera. Alsof er een paar avonden geleden geen tongworstel-spelletjes gespeeld zijn. Als na afloop van dat afspraakje blijkt dat die twee op de bewuste avond toch wel erg veel alcohol achter de kiezen hadden en het dus een vergissing was, wordt er een knuffel gegeven en stappen ze allebei op hun fiets om elkaar nooit meer te zien. Als blijkt dat het die avond zeker géén vergissing was, dan wordt er na dat terrasbezoekje opnieuw ‘gebekt’ (zoals bittere jongeren dat zo leuk noemen) om vervolgens nogmaals af te spreken. Dit gebeurt dan een paar keer achter elkaar, totdat ze klaar zijn om elkaars ouders te ontmoeten.
Zo gaat dat, althans bij de mensen van míjn leeftijd. Mensen die de middelbare school reeds hebben verlaten, pakken het soms ietwat anders aan; omdat zij niet meer met nieuwsgierige ouders onder één dak wonen nemen ze hun ‘hossels’ vaak al meteen op de bewuste avond mee naar huis. Zo beleven die twee vrijgezelle jongvolwassenen dan een spetterende nacht met elkaar.
Ik weiger echter ooit zo te werk te gaan: ik heb besloten om aan een avondje uit nóóit een vriendje over te houden. Zo wil ik de liefde van mijn leven niet ontmoeten. Mijn vriendje wil ik in nuchtere toestand uit hebben gezocht en ik wil hem, op het moment van zoenen, toch wel graag een paar weken langer dan drie kwartier kennen. Zo voorkom ik dat ik er na een paar weken achterkom dat ik samen ben met een psychopaat, die toevallig een mooi hoofd heeft. Dan ben ik nog liever alleen.
Gelukkig zijn mijn vriendinnen ook niet zo: zij houden van dansen en van cafeetjes en hun avond is beslist niet incompleet als ze niet gezoend zijn; daar hangt hun geluk in geen geval vanaf. Dat betekent natuurlijk niet dat ik niet steeds iets lonkerigs in hun blik bespeur bij elke jongen met mooie blauwe ogen en een lekkere haardos die voorbij loopt, maar daar kan ik mee leven.
Madelief Wijdeveld (15),
Woont in Amsterdam als dochter van twee jonge ouders en grote zus van Emma (4), Hannah (6) en Roos (13). Zit in de vijfde klas van het vwo en heeft dus volop ervaring met kinderen. Vindt dat ouders recht hebben op een globaal overzicht van wat hun puber uitvoert in zo’n klaslokaal en daarbuiten.
J/M is een informatief, journalistiek maandblad met een uitgebreide website vol achtergrondinformatie voor ouders van 4- tot 16-jarigen. J/M richt zich op alle aspecten van het ouderschap. Niet belerend, maar praktisch, toegankelijk en betrokken. De redactie informeert ouders helder en deskundig over de vele beslissingen die bij het opvoeden gemaakt moeten worden.
