Opschepperigheid is de onaantrekkelijkste eigenschap die een jongen kan bezitten. Jongens worden door mij überhaupt niet geacht om langer dan dertig seconden aan één stuk door te praten, en al helemaal niet als zij zelf het gespreksonderwerp menen te moeten zijn.
Opscheppen is niks. Het zijn woorden. Het is lucht. Iemand die veel opschept, bewijst niks over zichzelf, behalve dat hij goed is in opscheppen.
Goed omgaan met kritiek is niet iedereen gegeven. Sterker nog, de meeste mensen moeten drie keer slikken als ze te horen krijgen dat hun prestaties nog te wensen overlaten. Of dat hun boodschap of manier van handelen niet goed ontvangen is. Anderen schieten in de verdediging of zeggen helemaal niets als het moment daar is. Ze verstijven, trekken wit weg, schudden alleen hun hoofd. Kritiek ontvangen is nooit leuk, kritiek leveren nog minder.