Twaalf huizen bij ons vandaan woont een ontzettend lief echtpaar met twee honden. De vrouw treffen we meestal ’s ochtends als ze een van de honden uitlaat en ik met Koekie, onze 9-jarige pleegzoon, naar school ga. Soms zeggen we alleen dag, soms zwaaien we, maar meestal maken Koekie en ik een praatje met haar. We kennen haar naam niet, maar we zijn vrienden. Zo voelen Koekie en ik dat. Ze vraagt dan hoe het gaat en zegt tegen hem dat hij het die dag op school vast en zeker goed zal doen.
Monthly Archives: februari 2011
Nu brabbelt ze helemaal niet meer
Zo, Yaël is net vertrokken met het busje. Ze is elf dagen ziek thuis geweest. De eerste dagen was ze heel ziek, met bijna 40 graden koorts en daarna was ze vooral heel moe. Ze lag de halve dag te slapen. Eten wilde ze niet. Pas na een week at ze voorzichtig een koekje.
Vandaag is ze dus weer naar haar dagbesteding. En dat werd ook wel tijd. Want hoe gezellig haar aanwezigheid ook was, ik zat inmiddels een beetje aan mijn zorgtaks. Nu ben ik alleen thuis. Wat een stilte, wat een weelde. En als het busje vanmiddag tegen vieren voorrijdt, ben ik weer blij haar te zien.
Intimiteit
En toch redt Koekie het wel
‘Ik praat niet meer met jou,’ zei mijn Panorama-collega Peter van de Kraats.
Ik had hem verteld dat Koekie, onze 9-jarige pleegzoon, niet mee naar Amerika ging als zijn volgende rapport weer zoveel onvoldoendes zou bevatten. In plaats daarvan zouden we hem naar zomerschool sturen.
‘Dat slaat helemaal nergens op,’ zei Van de Kraats. ‘Besef nou eens waar hij vandaan komt en wat hij allemaal al heeft geleerd in de anderhalf jaar dat hij bij jullie is! Het komt heus allemaal wel goed met leren, maar dat duurt gewoon even.’
Straf uitzitten
Op dinsdagmiddag gaat mijn telefoon. Zoon: Heb je wat te doen? Ik zit te werken, ik heb over een paar dagen examen en ik wil eigenlijk ook nog naar de sportschool. Maar de contacten met Zoon zijn schaars, dus ik vraag wat ik voor hem kan doen. Hij staat voor een meubelwinkel op een parkeerterrein met een bank, of ik hem met de auto kan ophalen. Ik stap in de auto en rijd voor. Daar staat Zoon met vriend Kenan, een van zijn vrienden met een strafblad langer dan een halve meter. Ik informeer waar die bank vandaan komt. Van die winkel achter ze natuurlijk. Er is een bonnetje. Kenan zegt: ‘Het is een geschenk weet je, een geschenk voor hem want hij is mijn trouwe vriend.’
‘We hebben vier keer zoveel rugzakkinderen als in 2003′
Grote onrust onder ouders van ‘rugzakkinderen’ en van kinderen in het speciaal onderwijs. Het huidige kabinet gaat 300 miljoen euro bezuinigen op speciaal onderwijs en extra begeleiding in het reguliere onderwijs. Een bezuiniging die voor veel kinderen gevolgen zal hebben.
De retoriek over deze maatregel is nogal van dik hout. De oppositie stelt dat de regering de allerzwaksten van de samenleving treft met deze bezuiniging, de woorden ‘dom’ en ‘asociaal’ vallen. Het is makkelijk je te laten meeslepen door deze grote woorden. Toch is enige nuancering op zijn plaats.
Het slaapfeestje
Eindelijk arriveren we in het huis van Claudia. Ze viert vandaag haar zestiende verjaardag. We zijn met een stuk of acht meisjes en het is heel gezellig. Na twee uur muurklimmen en een uur fietsen naar Abcoude zijn we behoorlijk moe en uitgehongerd.We hebben alleen nog maar taart gehad en dat was vanmiddag.
Samen lachen
Wetenschappelijk gezien zijn we er allemaal niet gelukkiger op geworden. Ouders, zo blijkt uit onderzoek van de Universiteit van Utrecht, waren vóór de komst van hun nageslacht een stuk gelukkiger. Ook de onderlinge liefdesrelatie stond er in het kinderloze tijdperk florissanter voor. Kinderen verpesten het oudergeluk zelfs zozeer dat het aantal scheidingen bij stellen met jonge kinderen schrikbarend toeneemt, signaleerde het weekblad HP/De Tijd onlangs.
Koekie krijgt zijn rapport en wil huisarrest
Op maandagmorgen kreeg mijn vrouw van juf Esther het schoolrapport mee van Koekie, onze 9-jarige pleegzoon die in groep 5 zit. Haar verwachtingen waren niet hoog. Desondanks viel het tegen. ‘Bijna allemaal onvoldoendes,’ meldde ze me aan de telefoon.
Om half zes haalde ik Koekie op van de naschoolse opvang. ‘We gaan zo meteen thuis je rapport bespreken,’ zei ik tegen hem. ‘Hoe denk je dat het is?’
‘Niet goed,’ zei hij.
Gewone mensen spreken gewonemensentaal
Post van het College van zorgverzekeringen.
In augustus had ik bezwaar aangetekend tegen de verlaging van Yaëls persoonsgebonden budget (pgb). Het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) verklaarde mijn bezwaar in november ongegrond en stuurde de conceptbeschikking, zoals dat dan heet, voor advies door naar het College voor zorgverzekeringen. Dat is namelijk de procedure als een bezwaar ongegrond verklaard wordt. Het College voor zorgverzekeringen vindt nu dat het CIZ de conceptbeschikking onvoldoende onderbouwd heeft. Het CIZ moet de indicatie dus beter onderbouwen en daarbij ook Bureau Jeugdzorg consulteren, omdat er naast een verstandelijke beperking en een somatische aandoening sprake is van een psychiatrische grondslag, Yaëls autisme.
