Stiekem je kinderen bespioneren

Stress over het internetgebruik van je kinderen? Sommige van mijn collega-redacteuren wel. Vorige week laaide de discussie tijdens een vergadering hoog op. Laat je je kind online zijn gang gaan? Of houd je toch beter maar een vinger aan de pols? Een van mijn collega’s biechtte op dat ze stiekem checkt welke sites haar kinderen bezocht hebben. Een andere ontfutselde haar kroost hun Hyves-inlog. Weer een ander vindt al die gluurderij maar niks en laat haar dochter virtueel rustig haar gang gaan.

Als het aan de Amerikaanse politiechef James Batelli ligt, breken alle ouders in de VS voortaan keihard in het digitale leven van hun kinderen in. Hij geeft seminars aan bezorgde vaders en moeders en adviseert ze om spyware op hun computers te installeren, waarmee ouders bijvoorbeeld de Facebook-accounts van hun kinderen kunnen hacken. ‘Vertrouwen is allemaal leuk en aardig,’ vertelt hij aan een NBC-journalist. ‘Maar je kop in het zand steken en denken dat je kinderen niet online worden blootgesteld aan gevaren, is gewoon naïef.’ Batelli geeft dus workshops aan ouders waarin hij ze helpt om de spyware te installeren. ‘Tachtig dollar voor zo’n pakket investeren in de veiligheid van je kind, dat hoort gewoon in deze maatschappij,’ vindt hij.

Ik vind het vrij schaamteloos van die politiechef. Ik snap heus dat bezorgde ouders willen weten wat hun kinderen op internet doen. En ik begrijp volkomen dat ze in de gaten willen houden of ze niet ten prooi vallen aan eng cybergespuis. Maar is stiekem spyware installeren geen brug of twee te ver? Hebben kinderen dan geen recht op privacy?

 

Lotte Stegeman

Lotte Stegeman (31) is hoofdredacteur van weekkranten 7Days (12-16 jaar) en Kidsweek Junior (7-11 jaar). Niet alleen op haar werk wordt ze overspoeld met grappige, ontroerende en slimme meningen en verhalen van kinderen en jongeren. Ook thuis, waar ze woont met vriend Peter (40) en zijn dochter Nina (16).

J/M is een informatief, journalistiek maandblad met een uitgebreide website vol achtergrondinformatie voor ouders van 4- tot 16-jarigen. J/M richt zich op alle aspecten van het ouderschap. Niet belerend, maar praktisch, toegankelijk en betrokken. De redactie informeert ouders helder en deskundig over de vele beslissingen die bij het opvoeden gemaakt moeten worden.

  • http://Website Vonne

    het ligt natuurlijk een beetje aan de leeftijd. Maar zolang ze op de basisschool zitten, vind ik dat je toch wel een oogje in het zeil mag/moet houden. Maar dat hoeft toch niet stiekem? Mijn dochter in groep 6 heeft nog geen belangstelling voor dingen als Hyves, haar vriendin wel. Alle berichten die binnenkomen op haar Hyves, komen op de email van haar moeder. Niks mis mee wat mij betreft, je kunt op deze manier je kind ook leren hoe om te gaan met cyberpesten en etiquette op het net. Daar is niks spionage-achtigs aan, dat is gewoon een deel van het (moderne) opvoeden.

  • http://Website Kevin

    Ik vind dat je kinderen moet waarschuwen goed op te letten, dat is deels van de opvoeding met “Niet met vreemde mensen meegaan/praten” ofzo. Over het algemeen zal een kind denk ik nooit ineens wegrennen als een aardige meneer vraagt waar de lindelaan is ofzo. Kind zal vast antwoorden waar het is, of simpelweg toch even zeggen dat hij of zij het niet weet. En daarna doorlopen. Daar kun je je kind nog beter op bespioneren, maar je kind bespioneren moet niet kunnen vind ik. Als jongere kom je ook wel eens op site’s, seksuele voorlichtingssites ofzo. 10 tot 12 jaar zoiets gaan eens een pornosite bekijken wat dat zoal is. Dat wil je echt niet dat je ouders dat weten. Ook niet als je zelf niet weet dat ze het weten. En dan heb je vast van die ouders die zo stom zijn ook nog eens daarvan de gebruikersnaam gaan achterhalen en hun kinderens berichtjes te lezen. Daar was ik zelf altijd bang voor. Er zijn dingen waar mijn ouders gewoon helemaal niks,000 mee te maken hebben. Onder andere dat ik homo ben, hebben ze jaren niet geweten, er moest gewoon een tijd komen dat ik er zelf mee kwam. hoewel dat heel moeilijk is. maar dan horen “Ach joh, dat wisten we al toen we een paar jaar geleden je geschiedenis nog per dag doorloerde” Nou, volgens mij heb je het dan als ouder goed verpest.

    Kinderen waarschuwen gevaar zelf te herkennen. Beetje de goede lanen in leiden, maar niet forseren. Als je ouders met je internetgebruik gaan bezighouden en je doet niks boeiends, mwa, dan valt het irriterende wel mee, maar zit je net op bepaalde sites waar je gewoon niet van wilt dat ze het weten, irriteerd dat als een openstaande wond. Dat is echt niet fijn als je ouders je dan in je nek lopen te hijgen.

    Je laat je kinderen met rust, zij hebben net zoveel recht op privici, maar je mag ze natuurlijk helpen, niet bespioneren.
    Bespioneren heeft vaak toch geen nut, kinderen leren wel dat ze geschiedenis moeten wissen enzo. Tot in de detail doen ze dat hoor. Het is irritant dat telkens te moeten doen omdat je je ouders gewoon niet kunt vertrouwen, en ouders hun kind niet vertrouwen. Ik heb behoefte mensen te vertrouwen, maar mijn ouders vertrouw ik hier ook niet in. Ik zou eerder mensen op internet gaan vertrouwen hierdoor, dat doe ik ook. Maar ik kijk zelf uit. En dat heb ik zelf geleerd. De gevaren zelf ondervinden is heel goed. welk gevaar je ook tegenkomt. Je moet alleen als enigste weten dat het gevaar is, en gevaar is niet goed en dus niet op ingaan.

  • http://Website Diana

    Is bespioneren niet altijd stiekem dan?!

  • http://Website Hetty van der Zanden

    Mijn dochters zijn nog niet actief op internet, ze zijn 7 en 4 jr, maar ik ben me er nu al wel bewust van dat dat gaat komen. Bespioneren gaat me wat ver, dat doe je achter iemands rug om. Als het zover is denk ik dat ik met ze afspreek dat ik steekproefsgewijs ga controleren wat ze op internet doen en het dan samen bespreek. Als ze nu gaan spelen, wil je toch ook dat ze vertellen waar ze heen gaan. Ik vind dat vergelijkbaar, fysiek of virtueel.

  • Inge Bruijn

    Waarom wordt er een voorbeeld uit Amerika gebruikt? Zijn er in Nederland of desnoods Europa geen interessante geluiden te horen? Het beeld dat Amerikanen extreem zijn wordt hiermee bevestigd en dus wordt het een -ver-van-mijn-bed-verhaal.
    Overigens onderschat ik het gevaar van internet niet en vind ik dat je je kinderen moet blijven waarschuwen. Ik weet ook dat je het niet altijd kunt voorkomen. Vooral meisjes zijn nogal eens het slachtoffer van cyberpesten en loverboys die Hyvesfoto’s en -pagina’s afzoeken. Het zou nuttig zijn als ouders wordt verteld wat ze kunnen doen als hun kind ermee te maken krijgt.