Opvoedervaringen uit de praktijk
jmouders
Deze gebruiker deelt geen profiel informatie
Homepage: http://www.jmouders.nl
Berichten door jmouders
Zoenen
07 Sep
Na vier jaar middelbare school ben ik er eindelijk achter wat de eigenlijke reden is dat een aanzienlijk deel van mijn leeftijdsgenoten ‘uitgaat’. In het begin dacht ik dat ze het slechts deden om te kunnen opscheppen over hun nacht die ze ‘op het Leidse’ hadden doorgebracht. (Wat ze daar dan precies doen blijft in hun verhalen meestal vaag. Ze waren gewoon aan het ‘stappen’ en aan het ‘kroegen’.) Een andere reden die ik kon bedenken was dat ze van dansen hielden. Maar ook daarvoor hoef je niet straalbezopen door het centrum van Amsterdam te zwalken, vind ik; dansen kun je overal. En als je alcohol nodig hebt om überhaupt een beetje te kunnen dansen, ben je bij uitstek geen echte danser.
Ook dat nog: Koekie gaat naar dansles
06 Sep
‘Vroeger had je dit soort kinderen niet’
01 Sep
‘O, ik moet je nog iets vertellen,’ zegt de geliefde terwijl hij de boodschappen opruimt. ‘Ik kwam de buurvrouw tegen, je weet wel die van schuin boven. Weet je wat ze zei. Met die zeikstem: “Helpt het nou een beetje, al die begeleiding, gaat ze nou een beetje vooruit?” Op zo’n toon alsof zij het niet zag. Die zit natuurlijk te gluren vanaf het balkon terwijl de meiden met Yaël bezig zijn. En toen zei ze ook nog: “Vroeger had je dit soort kinderen helemaal niet, dat ken ik helemaal niet, dat ze niet kunnen praten en zo”.’
Een echte puber
31 Aug
Het wordt, naarmate ik ouder word, steeds moeilijker om met mijn ouders op vakantie te gaan. Enkel en alleen omdat zij andere prioriteiten stellen dan ik. Voor paps en mams staat gezelligheid voorop. Op míjn lijstje staan rust en vrij van plichten een stuk hoger dan gezelligheid. Die tegengestelde belangen botsen makkelijk.
Koekie’s nieuwe schooljaar begint veelbelovend
30 Aug
Tijdens het eten op dinsdagavond heeft Koekie, onze 9-jarige pleegzoon, opeens een aanval van openhartige mededeelzaamheid.
‘Ik mocht vanmiddag niet mee spelen. “Jij bent ADHD,” zei een jongen uit mijn klas.’
‘O,’ zeiden mijn vrouw en ik. ‘Da’s niet erg aardig van die jongen.’
‘Hij zei ook dat ik alleen maar van groep 4 naar groep 5 was gegaan, omdat juffrouw Janneke van me afwilde.’
Hij zei het zonder zelfmedelijden, als feitelijke mededelingen.
‘Da’s ook niet aardig,’ zeiden wij. ‘Maar misschien heb jij ook wel vervelende dingen tegen hem gezegd.’
‘Nee,’ zei hij. En daarmee was dit gespreksonderwerp afgerond.
Het maakbare kind
26 Aug
‘Ouders hebben faalangst’ staat er groot op de cover van de nieuwe J/M. Heb ik, als moeder van een gehandicapt kind, met veel onderwerpen in het blad wat minder voeling – perikelen op school, pesten, zakgeld – door deze tekst was mijn belangstelling direct gewekt.
Ik ben namelijk zo’n overbeschermende, onzekere moeder die het perfect wil doen en overal grote en vooral gevaarlijke beren op de weg ziet. Alleen is mijn houding legitiem, omdat Yaël, mijn grote vijfjarige baby, ook echt niets zelf kan en daarom nu eenmaal veel bescherming nodig heeft.
Koekie huilt wel, maar praat niet
23 Aug
We stonden dinsdag, ruim op tijd, bij het Tropenmuseum. Daar zou de bus arriveren met de kinderen die twee weken op Terschelling waren geweest. Ik had me erop voorbereid dat Koekie, onze 9-jarige pleegzoon, naar buiten zou stormen en me in de armen zou vliegen. ‘Ik heb je gemist!’ zou hij zeggen met een snik in zijn stem. ‘Ik jou ook, jongen,’ zou ik met een trillende stem antwoorden. Daarna zou hij mijn vrouw bedelven onder een bombardement aan kussen.
Ja, zo zou het gaan.
Zo ging het natuurlijk niet. Gewoon, omdat met Koekie de dingen nooit gaan zoals je denkt dat ze zullen gaan.
Feest
22 Aug
Zoon wordt 18 en nodigt wat vrienden uit voor het eten. Als wij thuiskomen van het boodschappen doen, zitten ze al onwennig rond de tafel. Ze vallen meteen aan op het stokbrood met knoflooksaus en zoon voorziet hun van drankjes: cola, bier en wodka. Water voor Daniël.
Daniël drinkt en blowt niet meer, sinds hij een paar weken geleden na veel drank agressief werd en drie dagen vast zat. Zijn vriendin Mariëtte doet met hem mee. Daniël en Mariëtte wonen bij Daniëls vader. Die heeft een Wajong-uitkering en een handeltje in brommers. Het is het enige huis waar dit groepje vaak komt. Ze mogen er blowen, hij helpt iedereen met hun scooters en houdt op zijn manier een oogje op hen.
Oma’s koelkast
21 Aug
Elke vakantie verblijf ik met ons gezin enkele dagen op de boerderij van mijn overgrootoma, Maria. De oma van mijn vader. De boerderij staat aan de dijk in Schagen. Mijn zusjes en ik genieten elke keer opnieuw van de tijd die we daar doorbrengen, ondanks de afgelegen locatie, de gigantische en snel verharende hond en het gebrek aan verwarming in het huis. Het gezelschap van mijn lieve omi en de tijd die ik – na een lange stressvolle periode op school – eindelijk met ons gezin kan doorbrengen maken dit meer dan goed.
Mijn overgrootoma is een schat van een mens. Bovendien is ze de sterkste vrouw die ik ken. Ze is nu 89, maar ongeveer tien keer zo kwiek als mijn oma van 69, die elke dag met veel plezier naar Sesamstraat zit te kijken. Oma Maria laat zich er zowel fysiek als mentaal door haar leeftijd niet onder krijgen.
Tegenstanders
20 Aug
Fietsen en tegelijkertijd met je kinderen kwebbelen is een heerlijke bezigheid. Zo fietste ik laatst met man en kinderen door het Franse Zuid-Bretagne. Mijn zoontje en ik kwebbelden over van alles en nog wat,. Op den duur keken we niet meer naar de omgeving en letten we niet meer op de weg of op tegenliggers. ‘Tegenliggers’ vond mijn zoontje maar een vreemd woord. Waarom heette een tegenligger eigenlijk tegenligger?
‘Ik denk dat tegenligger ‘tegenligger’ heet, omdat hij van de andere kant komt, de kant die tegenover je ligt,’ verzon ik. ‘Net als bij voetbal. Daar noem je de partij waar je tegen speelt de tegenstander. Zij staan ook tegenover je, ze spelen aan de andere kant van het veld, en komen vanuit die andere richting naar je toe.’


Recente reacties