Written by 
Opvoedruzies, die hebben wij thuis niet. Opvoedmeningsverschillen, ja, die natuurlijk wel. Een paar jaar geleden konden we die nog in het bijzijn van de kinderen oplossen door op het Engels over te stappen. Maar dankzij MTV en de Engelse les in groep 8 is ook dat verleden tijd.
Posts in category De Vaderrevolutie
Lekker ruziemaken
Condooms strooien
‘Dat wéét ik toch allang!’ Ouders die met hun pubers over seks willen praten, krijgen negen op de tien keer dit antwoord. En ook ik ben thuis niet veel verder gekomen. Bij de enkele poging die ik waagde, voelde ik me net zo’n stuntel als mijn eigen vader. Hebben we in dertig jaar dan niets geleerd?
Pubers claimen hun privacy en gelijk hebben ze. Tegelijk blijkt uit onderzoek dat ze minder kans lopen op vervelende ervaringen als ze thuis wél over van alles en nog wat kunnen praten. Al onze pogingen hebben dus wel degelijk nut.
Opvoedstress
Opvoeden zonder stress; aan het eind van de schoolvakantie hadden we dat bij ons thuis aardig onder de knie. Het kabbelende ritme van de eindeloze reeks vrije dagen kreeg ons in zijn greep. Het heeft ook wel wat, de deur achter je dichttrekken terwijl de ene puber nog op één oor ligt en de ander in pyjama voor de tv zit. Al bleef ik me wel afvragen waarom middelbare scholieren bijna tien weken vrij moeten
krijgen. Hoeveel kennis is er in die tijd wel niet verdwenen uit de jonge hersens?
Praten met mijn zoon
‘Tja…’ ‘Ging wel.’
Tot voor kort waren dit de standaardantwoorden van mijn zoon als ik bij hem informeerde naar zijn persoonlijk welbevinden. Jongens praten nauwelijks en al helemaal niet over gevoelens, komt naar voren uit de populaire opvoedliteratuur, en dat geldt zeker ook voor mijn oudste. Ik mocht mijn handen dichtknijpen als iets ‘best wel leuk’ was.
Meisjes zijn echt anders
Na de geboorte van mijn dochter werd ik door een flink aantal mensen uitbundig gefeliciteerd. Het is immers het leukste om een ‘setje’ te hebben, een jongen én een meisje, vinden velen. Zo kun je de verschillen het beste ervaren. En dat die verschillen er zijn, weet ik inmiddels zeker na bijna 15 jaar ervaring met een jongen en 12 jaar met een meisje.
Door vaders meer lol
Op vaderdag glipt mijn vriendin het bed uit. Ik draai me nog eens om en hoor in de verte de geluiden van het naderende ontbijt. Opgewonden stemmen, de citruspers, bestek dat op de grond valt, de borden die op tafel worden gezet. Aan dit lekkere luieren komt een abrupt eind als mijn kinderen zich met hun volle gewicht op me werpen – hoeveel weegt een jongen van 14 tegenwoordig wel niet?
Bange Tomboy
Met angsten kan het soms raar gaan. Ik geef training aan meisjes die softbal spelen. Knuppels, helmen en – in tegenstelling tot wat de naam suggereert – harde ballen. Altijd zijn er wel meiden bang voor die gegooide of geslagen projectielen. Dat duurt meestal een paar weken, soms enkele maanden en in uitzonderlijke gevallen gaat die angst voor de bal nooit over. Alle kinderen zijn wel eens bang. Mijn dochter is superstoer maar toch had ik haar laatst huilend aan de telefoon.
Slechte voorbeelden
Mijn eerste moeder overleed toen ik 7 was, dus veel opvoedtips heb ik van haar niet gekregen. Wel een aangename herinnering die als leidraad fungeert. Ik moet 5 geweest zijn, toen ik in een fourniturenzaak – die had je toen nog – verrukt was over een zachte wollen deken. De volgende avond lag die heerlijke deken op mijn bed. Naar je kind luisteren en hem af en toe aangenaam willen verrassen, dat heb ik van haar geleerd.
Minister voor 4 dagen
Bron: ANP - Robert Vos
Gerrit Zalm was niet alleen een slechte bankbestuurder, hij was ook een heel slechte minister van Financiën. Hij gaf met belastingverlagingen nog eens extra gas toen de economie al bijna over haar toeren raakte, en moest daarom later extra bezuinigen, waardoor vervolgens de recessie dieper werd dan noodzakelijk.
Het Beste Advies
‘Het eerste half jaar hoef je nog niet op te voeden.’ Deze woorden van de consultatiebureau-arts stelden me veertien jaar geleden enorm gerust. Als beginnend ouder ben je een onzekere opvoedamateur en schraap je overal en nergens de benodigde informatie vandaan. Door deze arts liet ik mijn zoontje gewoon in ons bed slapen en pakte ik hem bij de eerste huilklanken onmiddellijk op. Ik kon hem op zo’n jonge leeftijd toch nog niet verpesten.
Recente reacties