Op een ochtend zit de juf van de naschoolse opvang met Koekie, onze 11-jarige pleegzoon, in de tram. Er is een man die Koekie lang en doordringend aankijkt.
mrt
04
Category Archives: Pleegouderblog
feb
25
Wat krijgen we nou? Koekie leest een boek!
Donderdagavond waren we in boekhandel Hoogstins in de Amsterdamse Kinkerstraat bij de presentatie van het boek De Politierechter van Jochem Davidse en Aloys Oosterwijk. Koekie, onze 11-jarige pleegzoon, had het er naar zijn zin. Omdat mijn vrouw nog een boekenbon had, mocht Koekie een aankoop doen: het werd Het Leven Van Een Loser, het eerste deel van een naar ik begrepen had erg populaire serie jeugdboeken. Een van Koekie’s klasgenoten had het er vaak over.
feb
18
Anekdotes over Koekie, meisjes, liefde, kussen en seks
Vorige week liep ik op Valentijnsdag met Koekie, onze 11-jarige pleegzoon, het klaslokaal in. Op ieder tafeltje lag een in zilverpapier verpakt klein hartje van chocolade, daar waarschijnlijk neergelegd door de juf. Maar er was meer. Aras, een even wild als leuk jongetje, kwam binnen met een doos bonbons en een bosje rozen. Hij was bloednerveus en legde, zo terloops mogelijk, beide cadeaus op de plek van Alicia. Even verderop las Salma een brief voor die ze had ontvangen van David. Die wilde verkering met haar. ‘Maar ik ken hem nauwelijks!’ riep ze bijna wanhopig maar ook opgewonden uit.
feb
11
Koekie krijgt zijn rapport. Niet slecht
De weken dat de schoolrapporten worden uitgedeeld zijn traditioneel niet de hoogtepunten in het leven sinds Koekie in de zomer van 2009 bij ons kwam wonen. Onze inmiddels 11-jarige pleegzoon is bepaald geen modelleerling. Lezen, schrijven, rekenen… het blijft in zijn ogen een straf. Alles in zijn leven is verder één groot feest, maar deze basisbeginselen zijn nog steeds niet aan hem besteed.
feb
04
Koekie’s buitenschoolse opvang stopt ermee
Op woensdagmiddag is Koekie, onze 11-jarige pleegzoon, het enige kind op de buitenschoolse opvang. Iedereen zag al tijden aankomen dat je met zo weinig klanten geen rendabele opvang kunt runnen. Dus was de verbazing niet al te groot dat Prokino, de stichting die deze opvang verzorgt, het besluit nam op 1 maart haar deuren te sluiten. Met diverse ontslagen tot gevolg, want de Paulus School is niet de enige plek waar het niet langer loont kinderen onder te brengen. Triest, vooral omdat de kwaliteit van de opvang zo goed was. Er liepen daar begeleiders rond die echt wisten hoe ze met speciale kinderen moesten omgaan.
jan
28
Koekie vliegt uit de bocht. We zijn toch niet terug bij af?
Vorige week kwam het slechtste in Koekie naar boven. Onze 11-jarige pleegzoon was op de laatste schooldag van de week betrokken bij een vechtpartij. Of misschien moet ik schrijven: hij was het middelpunt van een vechtpartij. De aanleiding was, voor zover ik kan beoordelen, nog wel te verdedigen (hij kwam op voor iemand). Het vervolg was dat niet. Met als ‘hoogtepunt’ dat hij in volstrekt blinde drift met een paar trappen zelfs zijn vrede stichtende juf Eveline raakte. Mijn vrouw haalde hem op van school, sprak met Eveline en samen besloten ze dat Koekie in het weekend een brief zou schrijven waarin hij beschreef waarom hij zich zo gedragen had en dat hij er spijt van had.
jan
21
Koekie zei ‘kutjuf’. Of was het nou ‘tutjuf’?
Met voorlezen zijn Koekie, onze 11-jarige pleegzoon, en ik aangeland in boek 5 van de Harry Potter-serie. Harry heeft dagenlang strafregels moeten schrijven. Maar hij buigt niet. Hij blijft bij wat hij gezegd en gedaan heeft, hij zal zijn gedrag niet veranderen. Hij heeft gelijk, vindt hij. En als strafwerk de consequentie is, hoe pijnlijk ook, dan zij het zo. Dus schrijft hij en schrijft hij en schrijft hij. In stilte en zonder klagen.
jan
14
Koekie is oom geworden en heeft een ziek broertje
Koekie, onze 11-jarige pleegzoon, werd vorige week oom. Dezelfde dag nog zat hij met Lina, want zo heet de dochter van ‘zus’ Rosa en ‘zwager’ Adil, op schoot. Nou weet ik dat je aan een kind dat 15 uur oud is, nog niet heel veel plezier hebt. Je kunt er nog niet mee spelen, ze praat nog niet, ze is alleen maar lief en knap en ontroerend. Voor mij is dat anders. Ik had de redelijk unieke ervaring dat ze, het kwartier dat ik haar op schoot had, met totale toewijding naar me luisterde. Ze wekte de indruk dat ze het fijne verhalen vond die ik haar vertelde.
jan
07
Koekie is op zoek naar familie
Rond kerst en oud en nieuw kreeg ik wat sms’jes van de moeder van Koekie, onze 11-jarige pleegzoon. Daarin kwam opeens God ter sprake. Die was niet eerder opgedoken. Opvallend was dat het ook net in de periode speelde waarin Koekie een beetje afscheid had genomen van Hem. Hij geloofde eerlijk gezegd niet meer. Sinterklaas bestaat nog steeds als symbool en als een mooi excuus om cadeaus te geven en te ontvangen. God had ook zo’n symboolfunctie gekregen. Hij is er nu om wensen bij te deponeren; voor ieder in de kerk aangestoken kaarsje mag je Hem wat vragen. Hoewel Hij net als Sinterklaas niet bestaat.
jan
01
Koekie in 2013: een vooruitblik
Op eerste kerstdag lopen Koekie, onze 11-jarige pleegzoon, mijn vrouw en ik de Krijtberg binnen. Dat is een prachtige rooms-katholieke kerk op het Singel. We bewonderen de stal. Omdat ik geen kleingeld bij me heb, schaf ik niet drie maar tien kaarsjes aan. Zes daarvan geef ik aan Koekie. ‘Vijf voor het kind van Rosa dat geboren gaat worden en een voor jezelf,’ geef ik hem als opdracht mee. ‘Je hoeft niet te zeggen wat je wenst met dat kaarsje van jezelf.’