Het is zondagavond. Morgen begint school weer na zes lange vakantieweken. Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, ligt in bed. Ik heb het boek waaruit ik hem ga voorlezen, in de aanslag. Voordat ik daarmee kan beginnen, zegt Koekie: ‘Frans, als het nou niet gaat op mijn nieuwe school, waar moet ik dan naartoe?’
(meer…)
Berichten met categorie Pleegouderblog
Koekie’s eerste week op de nieuwe sch...
Het is zondagavond. Morgen begint school weer na zes lange vakantieweken. Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, ligt in bed. Ik heb het boek waaruit ik hem ga voorlezen, in de aanslag. Voordat ik daarmee kan beginnen, zegt Koekie: ‘Frans, als het nou niet gaat op mijn nieuwe school, waar moet ik dan naartoe?’
(meer…)
Er zijn veel Koekies op de wereld
‘Joris is samen met zijn broertje in 2010 uit huis geplaatst en woont sindsdien in een crisisgezin. De kinderen zijn veel aandacht tekort gekomen en op alle ontwikkelingsgebieden verwaarloosd. Joris is een lief jongetje dat het graag goed wil doen. Door zijn moeder en opa is hij erg achtergesteld. Hierdoor is hij onzeker. Joris kan zichzelf g [...]
Koekie kan als geen ander gelukkig zi...
Tijdens het eerste deel van onze vakantie in de Belgische kustplaats Blankenberge zei Koekie, onze 10-jarige pleegzoon: ‘Hier zou ik wel willen wonen.’ Hij had het een toptijd gevonden, ondanks het soms ronduit miserabele weer. Toen we afscheid namen van de eigenaresse van het hotel, was hij oprecht bedroefd. Hij had zich hier thuis gevoeld. [...]
De rechter doet uitspraak in de zaak ...
Op dinsdagochtend vijf over elf terwijl we onder de Eiffeltoren staan en Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, net op de foto is gegaan met een zwaarbewapende Franse militair, zegt mijn vrouw: ‘Je kunt nu Mohammed wel bellen.’
Het is een beetje D-day.
(meer…)
Koekie huilt, maar heeft alles onder ...
‘Ik heb gehuild,’ zegt Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, als ik hem ophaal van de naschoolse opvang. ‘Vanmiddag op school. Toen ben ik op de wc gaan zitten.’
‘Waarom heb je gehuild jongen,’ vraag ik.
‘Omdat het mijn laatste dag op deze school was,’ zegt hij. ‘Daarom was ik verdrietig.’
‘Dat begrijp ik wel,’ zeg ik.
(meer…)
Koekie’s afscheid nadert
Het schooljaar loopt op zijn einde. En daarmee het verblijf van Koekie op de Oscar Carré School. Onze 10-jarige pleegzoon heeft er twee jaar doorgebracht. Tot groot genoegen van hemzelf. Vanwege de ronduit miserabele leerresultaten niet per se tot ons genoegen. Hij gaat er vast en zeker de recordboeken in als de leerling die het minste aantal [...]
Koekie weet wanneer een kind mishande...
Vier ochtenden per week fiets ik rond achten met Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, naar school. Koekie’s ochtendhumeur is tegen de tijd dat we vertrekken redelijk bijgetrokken. Zeker sinds we een maand geleden gestopt zijn met tv-kijken. Nu komt hij meestal met een cd in zijn hand naar beneden; in het begin Ray Charles, nu zit hij in zijn Jeu [...]
Koekie gaat naar een andere school. H...
Donderdag ging de kogel definitief door de kerk. Om half negen ’s ochtends zat ik op de kamer van Astrid, de directrice van de Oscar Carré School. Dit werd het laatste serieuze gesprek over Koekie, onze 10-jarige pleegzoon. Eigenlijk was het besluit al eerder gevallen: Koekie zou naar het speciaal onderwijs gaan. Hier op school lukte het hem [...]
Koekie is Koekie en gaat zijn eigen w...
Regelmatige lezers van deze stukjes verbazen zich wel eens over mijn wisselende gemoedstoestanden. De ene week ben ik ongekend optimistisch over de vorderingen en de toekomst van Koekie, onze 10-jarige pleegzoon. De andere week bivakkeer ik op de bodem van het bestaan. Dan zit ik in zak en as en vraag ik me oprecht af of het allemaal ooit goe [...]
100ste blog! Koekie is bang, ik ben w...
Mijn vrouw was met haar dochter een week naar Portugal. Dat betekende dat ik voor het eerst in mijn leven alleen voor een kind moest zorgen. En dat was geen onverdeeld succes. Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, raakte al snel van streek. Hij miste Céline. De avonden waren drama’s. Hij wilde niet naar bed en als hij daar na een lange lijdensweg [...]