Puberachtig – Anne Elzinga

Tienersucces, examenstress en Stedman Graham

Het eindexamen van mijn zoon zit erop! Hem kennende gaat hij dat uitgebreid vieren. Hem kennende zal hij daar meer tijd aan besteden dan aan het leren. Niet dat hij niets heeft gedaan. Hij heeft echt vaak genoeg in zijn kamer gezeten. Deur dicht. Muziek aan. Muziek aan? Ja, dat schijnt te kunnen.

Uiterst ontspannen heeft hij de afgelopen twee examenweken doorstaan. ‘Relax, mam,’ adviseerde hij mij als ik hem zei dat het misschien toch wel handig was te weten wát hij precies moest leren (hij heeft het eerder geflikt ons een dag voor een mondeling schoolexamen te vragen of wij wisten wat hij daarvoor moest doen). Hij gaat het redden, dat weet hij zeker. Nou ja, bijna zeker dan.

Meer >

Seks en de puber

Die combinatie wil je niet als ouder. Zoals je vroeger ineenkromp bij de afschrikwekkende ontdekking dat zelfs je vader en moeder wel eens seks hebben (of in ieder geval moeten hebben gehad), zo gruwel je nu van het beeld van een vrijende tienerzoon of dochter. Dat ze borsten en een volwassen maat piemel krijgen is al erg genoeg, maar dat ze daar dan ook nog iets mee doen is helemaal onverdraaglijk. Een rondvraag onder vriendinnen en collega’s maakt duidelijk dat ik niet alleen sta. ‘Hij mag alles doen, zolang ik het maar niet hóór,’ is het beleid dat Ineke haar zestienjarige zoon voorhoudt. Anja slaapt met driedubbele oordoppen in als haar dochter haar vriend te ‘logeren’ heeft. Buurman Hans pakt het nog rigoureuzer aan:  die gooit de eerste de beste Kloris die geile blikken op zijn dochter werpt eigenhandig het kanaal in.

Meer >

Pubers en ouders: het Nee-offensief

Het is rond 1970; de tijd van de aksie, het visnet en de Tejo’s. In een kraakpand ergens hartje Amsterdam krioelen een stuk of acht peuters en kleuters door elkaar heen. Sommigen zijn bloot, anderen dragen alleen een onderbroek of luier. Twee kinderen roeren met hun handen in de net door een van hen geproduceerde poep; hun vriendje probeert een rat te ontleden. Het zal een wetenschapper in de dop zijn, alleen is het probleem hier wel dat de rat nog leeft. De kinderen rammen er lekker op los en gebruiken elkaar als boksbal. ‘Er is nogal wat onderlinge agressiviteit,’ constateert een volwassene. Fout, corrigeert een ander hem. ‘Deze agressie is van een beetje andere orde.’ Het is namelijk het uitleven van onzekerheden en elkaar daarvoor als mikpunt gebruiken. Op basis van vrije lustbeleving zullen de kinderen tot maksimale zelfontplooiing en zelfregulaatsie komen.

Meer >

Puberjongens als wannabe Mocro’s

‘Wolla, die blok is niet barki!’ ‘Yeah bro, maar die pokko is lauw.’ Wie dit verstaat, mag het zeggen. Ik niet. Dat is gek, want ik moet zo langzamerhand gepokt en gemazeld zijn in straattaal, na drie jaar praktijkles thuis. Mijn zoons spreken bijna geen normaal tattalands meer. Elke dag leer ik wel weer wat bij. Onmin lauw!

Meer >

Supermom of Badmom?

Er zijn twee soorten moeders. Supermom is een übermoeder. Die heeft geen cursus Positief Opvoeden nodig: dat komt haar gewoon aanwaaien. Supermom schiet nooit uit haar slof, blijft altijd redelijk en kan elk puberprobleem aan. En dan heb je Badmom. Te herkennen aan de lichtelijk verdwaasde blik in de vermoeide ogen en de aarzelende tred. Zij heeft het Negatief Opvoeden uitgevonden. Ze krijst, ze dreigt, ze soebat, en mist elk gezag over haar kind. Ze heeft zich in haar droeve lot geschikt. Opvoeden? Ze zal het nooit leren. Welk type moeder je wordt, ligt niet aan je genen of je opvoedkwaliteiten. Het is je kind dat bepaalt of je straks als supermom of badmom de ogen sluit.

Meer >

Pubers: Big Mother is Watching You!

Ik heb last van een obsessieve drang naar totale controle over mijn kinderen. Herkent u dat? Het liefst wil ik elke minuut van de dag weten waar zij zijn, met wie zij zijn, wat ze doen, met wie ze dat doen en hoe ze het doen. Big Mother is Watching You, kids!

Meer >

Puberklokken

Bestaan er speciale puberklokken? Klokken die ongeveer een half uur voor het moment waarop ze iets moeten gaan doen – wat dan ook – beginnen met in masseren? Die op motiverende doch uiterst vriendelijke toon het kind in kwestie verzoeken zich klaar te gaan maken.

Meer >

Snoevende ouders

‘Hè Anne!’ Een stem uit een ver verleden. Het is Klaas, een jongen die ik ken uit mijn studietijd. Nou jongen. De sexy krullenkop is in de loop der jaren veranderd in een pittig grijs-kaal stekelkopje. En van de gespierde torso is ook niet veel meer over. Maar hè, wie ben ik? In een sneltreinvaart informeren we elkaar over onze vorderingen sinds 1985. We werken het hele scala af: liefde, relaties, gezondheid, werk. Al snel komen we aan bij het favoriete onderwerp: de kinderen.

Meer >

Grenzeloze tijdbommen

Mijn kinderen zijn grenzeloze zelfingenomen egoïsten. Zij zijn alleen maar bezig met zichzelf. Ze kicken op geld, spullen en status en staan zichzelf voortdurend in de spiegel te bewonderen. Iets doen voor een ander? Alleen als het heel leuk is, anders gaan ze daar hun kostbare tijd niet aan spenderen. Liever zitten ze te msn’en, sms’en, pingen, twitteren of krabbelen.

Meer >

Hyves, HFVJ!

Sven zóóó verliefd says: ‘Ik heb vet veel geschuurd!’

Gewoon Gek says: ‘Hoeveel?’

‘30x of zo’

‘Wahahaha’

‘Ik zweer!’

‘Nou challas!  no homo!’

Meer >