Kinderen kunnen genadeloos confronterend zijn. Zo vertelde mijn collega hoe haar dochter laatst tegen haar zei: ‘Jij zegt de hele tijd: “Hup, hup, hup, schiet eens op.” Waarom zeg je dat eigenlijk altijd?’
Berichten met categorie Schoolbezoek
Slaaf
Ouderbetrokkenheid – deel 2
Hoe doe je dat, de ouderbetrokkenheid op school vergroten? Leerkrachten en ambtenaren doen vruchteloze pogingen, maar de huidige manieren – de koffieochtenden, de koffieochtenden in speciale ouder-ontmoetingsruimten, de koffieochtenden georganiseerd door ouder-contactfunctionarissen – leveren op de meeste scholen weinig op.
Ouderbetrokkenheid – deel 1
Het hangt in de lucht: ouderbetrokkenheid. Ik hoor het om de haverklap vallen als ik op scholen kom. Ouderbetrokkenheid is een magisch woord, het is de oplossing voor alle problemen op alle scholen. Als ouders meer betrokken zouden zijn, zouden kinderen zich sneller ontwikkelen en beter voorbereid hun toekomst ingaan.
Het goede voorbeeld
Ik geef graag het goede voorbeeld. Aan leerkrachten, aan kinderen op school en uiteraard aan mijn eigen kinderen. Maar een smetteloze reputatie kun je zo maar verliezen. Zo werd ik afgelopen week van de straat geplukt na een blaastest. En ja, ik had gedronken. Het waren maar een paar glaasjes, maar de agenten wilden toch dat ik meeging naar het politiebureau.
‘Hoe kan dat nou, ik heb nauwelijks iets op,’ riep ik nog.
‘Hé, zij is van K3!’
Leerkrachten worden niet graag geobserveerd. Althans, dat geldt voor de meesten. Ze weten namelijk uit ervaring dat zo’n klassenbezoek, waarbij een collega, directeur of adviseur komt observeren, vaak vies tegenvalt. En met vies tegenvallen bedoel ik ‘onrustige kinderen, die niet doen wat ze moeten doen’. En onrustige kinderen betekent een onrustige juf of meester, en een les die niet goed uit de verf komt.
Rotdag met rupsen 2
Ik heb geluk. Ze is er. Ze zit aan de knutseltafel met een schaar in haar hand en een stapel karton voor zich. Er zijn nog geen kinderen op de naschoolse opvang. Aan dezelfde tafel zit een leidster achter een laptop. Als ik binnenkom kijkt de leidster met wie ik een appeltje te schillen heb, op. Ze lijkt verbouwereerd door mijn verrassingsbezoek. Meestal is het mijn man die de kinderen haalt en komt hij aan het einde van de middag – niet om twee uur s middags. Vriendelijkheid in de ogen kan ik niet bij haar bespeuren. ‘Ik kom de insectenpot van Sam halen,’ zei ik koeltjes.
Rotdag met rupsen
Mijn 5-jarige dochter en 6-jarige zoon zijn de laatste dagen helemaal ‘into insecten’. Met verhit hoofd en een verwilderde blik in de ogen sluipen ze door de tuin, speurend naar rupsen, pissebedden en oorwurmen, de glazen potten stevig tegen zich aangedrukt. Ik sla het tafereel grinnikend gade. Ze zijn er zo druk mee dat ze voor de verandering geen tijd hebben om elkaar de hersens in te slaan, of hun baby-broertje al pruttelend door de tuin te sleuren. Ze zijn schattig zo. Ik hoop dat ze altijd zo blijven.
Helaas is niet iedereen zo gecharmeerd van mijn kinderen en hun insecten.
Kanjertraining
‘Weet je wat ik zo raar vind, mama?’ Mijn 6-jarige zoon zit tegenover me aan de eettafel en trekt met zijn tanden aan een taaie broodkorst. ‘Soms is de juf boos op mij. Dan zegt ze bijvoorbeeld: “En nu is het afgelopen, Sam! Je zit steeds maar door me heen te kletsen!” Dan denk ik dat ik straf krijg. Maar weet je wat… weet je wat er dan gebeurt? Ze doet weer heel aardig! Hoe kan dat nou? Is ze nu boos op mij, of niet?’
De taaltoets
Peuterleidsters die niet goed kunnen lezen en schrijven zouden niet meer voor de groep mogen staan. Dat vinden sommige politici in Nederland. De overheid volgt peuterleidsters en hun werkprestaties nauwlettend, sinds twee jaar geleden aan het licht kwam dat het taalniveau op sommige locaties zwaar beneden peil is. De Universiteit van Amsterdam deed onderzoek bij 700 peuterspeelzaal- en kinderdagverblijflocaties. Bijna 47 procent van de leidsters bleek problemen te hebben met lezen, 21 procent bleek zelfs laaggeletterd.
Snoer ze de mond!
Goed omgaan met kritiek is niet iedereen gegeven. Sterker nog, de meeste mensen moeten drie keer slikken als ze te horen krijgen dat hun prestaties nog te wensen overlaten. Of dat hun boodschap of manier van handelen niet goed ontvangen is. Anderen schieten in de verdediging of zeggen helemaal niets als het moment daar is. Ze verstijven, trekken wit weg, schudden alleen hun hoofd. Kritiek ontvangen is nooit leuk, kritiek leveren nog minder.