Mijn stiefzoon heeft ineens een losse kies. Hij komt er min of meer tijdens het eten achter dat zijn kies nu dan toch echt los zit. Hij haalt de kies uit zijn mond en het ding verdwijnt in de portemonnee van mijn man. Mijn stiefzoon is 12 en die kies kan hem gestolen worden. Maar dat is weleens anders geweest.
Wisselen tussen twee huizen
Ik zit gewoon mijn eigen kind uit te lachen
‘Kunnen jullie Yaël op vrijdag bruine of beige kleren aandoen?’ stond er in het schriftje van Yaëls dagbesteding. ‘Ze speelt een schaap in het kerstspel.’ En op deze boodschap volgde direct een andere: ‘De Tena’s zijn op.’
Goede voornemens: dit jaar ga ik het anders doen
Naar goed traditioneel gebruik maken we aan het eind van het jaar de balans op. Wat hebben we dit jaar goed gedaan? Wat kan volgend jaar beter? Ook op opvoedgebied is er heel wat te evalueren. Wat zijn goede opvoedvoornemens voor 2012? Zie hier mijn top 10 (niet perse in volgorde). Laat ons weten wat jouw goede voornemens zijn en vul de poll in op jmouders.nl.
Koekie heeft nachtmerries en ik trek conclusies
Iedere keer treft het me weer: mijn vrouw en ik hebben een totaal verschillende rol in het leven van Koekie, onze 10-jarige pleegzoon. De dagen rond kerst en oud en nieuw waren weer tekenend.
Voorpret
Hoe lang krijgen we hem nog mee? Langzaam maar zeker is dat ook in mijn gezin een actuele kwestie. Waarbij ‘hem’ op onze puber slaat en met ‘mee’ de zomervakantie bedoeld wordt.
Zou ze ooit nog leren praten?
Yaël zei vanmorgen ‘macro-econoom’. Of nou ja, ik zei ‘macro-econoom’ en toen zei zij direct daarop ‘ma’. Waarop ik enthousiast tegen Hanno, mijn man, riep: ‘Hoorde je dat, ze zei macro-econoom!’ En tegen Yaël: ‘Goed zo Beer, wat kun je goed praten! Wat probeer je mama goed na te zeggen! Heel knap!’
Kerstgedachtes over Koekie
Nu kerstmis rap nadert, word ik vervuld door mooie en positieve gedachtes over Koekie, onze 10-jarige pleegzoon. De afgelopen week was een aaneenschakeling van kleine gebeurtenissen, die me tot een tevreden opvoeder en pleegvader maakten.
Andere kinderen
Het is soms verwarrend om de kinderen in hun andere huis bezig te zien. Want ze gedragen zich anders in hun verschillende huizen. Er gelden andere regels, er heersen andere voorkeuren en er wordt anders op ze gereageerd. En dus zijn het andere kinderen. Soms hebben ze zelfs andere stemmetjes.
Weet je nog, Yaël, dat je vroeger gehandicapt was?
Eens in de zoveel tijd komt het weer opzetten, het geloof in de wonderpil. Het sprankje hoop dat er een geneesmiddel bestaat dat Yaël ‘beter’ kan maken.
Koekie is altijd het slachtoffer
Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, werd op donderdag niet één maar twee keer uit de klas gestuurd. Ik hoorde het toevallig van juf Clotti, toen ik hem kwam ophalen van de naschoolse opvang en haar tegen het lijf liep.