Of ik mee wil doen met een petitie tegen het nieuwe, strenge beleid van de school. Te laat komen wordt niet meer door de vingers gezien, welke smoes de scholieren ook hebben. En ze kunnen ook niet meer sjoemelen met hun terugkomplicht. Ze moeten zich de volgende ochtend stipt om 8 uur melden of na school nablijven.
Strenge scholen
Dé Wouter Bos, u kent hem wel
Ik heb me eigenlijk zelden eenzaam gevoeld als moeder van een gehandicapt kind. Misschien in het prille begin, toen we nog niet precies wisten wat er aan de hand was. Maar al snel had ik een groep ouders om me heen verzameld die in hetzelfde schuitje zaten als ik. Lang leve het wereldwijde internet!
Koekie wil best een andere pleegvader
‘Later als ik groot ben,’ zegt Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, tegen mijn vrouw ‘ga ik voor jou zorgen. Dan kom jij bij me wonen.’
Ingrijpen
Ik las laatst in een oude Esta dat sommige ouders het vervelend vinden als stiefouders met hun kinderen naar de kapper gaan. Ik las het letterlijk terwijl ik bij de kapper zat te wachten op mijn stiefdochter die een knipbeurt kreeg. Oh jee, nooit bij stil gestaan. ‘Doe maar niet te kort hoor’, roep ik snel naar de kapper en ik wuif bemoedigend naar mijn stiefdochter. Voor de zekerheid neem ik maar een foto van het knippen en ik mail hem naar haar moeder. Weet ze er vast van.
De grote kinderen doen aan dwergwerpen
‘Het is wel echt in Da Hood,’ zeg ik kritisch. We parkeren de auto voor een belwinkel, in een buurt die ongetwijfeld een vogelaar-, kracht, of prachtwijk is. ‘Yaël is toch meer een zuidkind,’ voeg ik nuffig toe.
Koekie is niet meer zielig
Koekie, onze 10-jarige pleegzoon, nam een klasgenoot mee. Mijn vrouw ging met ze naar het Vondelpark. Toen ze daar een uur waren, belde ze me op mijn werk. ‘De vriend van Koekie heeft me net alles verteld over de inflatie in Zimbabwe,’ zei ze. ‘Echt alles.’
Aandachtig Opvoeden
‘Kijk eens uit je doppen, lul!’ In mijn vrije tijd ben ik scheidsrechter bij wedstrijden van mijn zoon of dochter. Niet omdat ik dat nou zo leuk vind, maar omdat er niemand anders is.
Mama doet net of ze niet op mij let
We zijn begonnen aan een nieuw experiment. Yaël eet sinds ruim een week met de pot mee. Of nou ja, met de pot mee, we proberen haar te laten proeven van ons eten.
Koekie is zichzelf niet, want Jeugdzorg komt op bezoek
Vrijdag zou de nieuwe mevrouw van Bureau Jeugdzorg komen kennismaken. Dus was de voorafgaande week een onrustige voor Koekie, onze 10-jarige pleegzoon. Hij belandde in vechtpartijen, werd meerdere malen boos om niks, had een grote mond, was soms in zichzelf gekeerd, en op de vrijdag zelf werd hij vroeg wakker en kleedde hij zich aan zonder dat we hem zes keer hoefden te zeggen dat hij zich aan moest kleden.
Het goede voorbeeld
Ik geef graag het goede voorbeeld. Aan leerkrachten, aan kinderen op school en uiteraard aan mijn eigen kinderen. Maar een smetteloze reputatie kun je zo maar verliezen. Zo werd ik afgelopen week van de straat geplukt na een blaastest. En ja, ik had gedronken. Het waren maar een paar glaasjes, maar de agenten wilden toch dat ik meeging naar het politiebureau.
‘Hoe kan dat nou, ik heb nauwelijks iets op,’ riep ik nog.